รยุทธ์ตามได้
ในยุคสมัยนี้ มีเพียงมหาจักรพรรดิที่มีพลังนี้
ผู้อาวุโสหม่าปริปาก “แน่นอน เขาไม่มีจิตดำริสัจรังสรรค์หรอกแต่เขาอาจมีพรสวรรค์พิเศษด้านการเรียนรู้ที่สามารถตระหนักทราบถึงอำนาจกฎเกณฑ์ก็ได้ และยามนี้เขาก็กำลังอยู่ระหว่างทำความเข้าใจอำนาจเขตแดน”
“หากเจ้าไม่เชื่อก็รอดู เจ้าจะเห็นเขาเอาโอสถออกมากินเป็นพักๆ เพื่อเติมพลังวิญญาณ”
ขณะทั้งสองกำลังเสวนา เจียงผิงอันก็นำโอสถเม็ดหนึ่งออกมาโยนเข้าปาก ขณะจ้องมองภาพตรงหน้าอย่างไม่กะพริบตา
โจวซุ่นผงะไปครู่หนึ่ง แล้วจึงหัวเราะอย่างฉุนเฉียว “เจ้าเด็กตัวเหม็นนี่แอบเรียนสบายใจเฉิบเลยนะ!”
เขาเชื่อวาทะผู้อาวุโสหม่าแล้ว คนทั่วไปเลือกวรยุทธ์ ใครจะนั่งอยู่ที่นี่สองเดือนเต็ม แถมยังกินโอสถเพื่อเติมพลังวิญญาณตลอดด้วย
เห็นได้ชัดว่าเขากำลังทำความเข้าใจกฎเกณฑ์ สิ้นเปลืองพลังวิญญาณมหาศาล จึงต้องกินยาเสริมเข้าไป
หากผู้ฝึกตนระดับเขตแดนคิดเร่งความเข้าใจต่อกฎเกณฑ์ ก็ต้องซื้อกฎเขตแดนมาด้วยราคามหาศาล เจ้าเด็กนี่จึงมาแอบเรียนเปล่า ๆ เพื่อมิให้ต้องเสียเงิน
โจวซุ่นเก็บหนังสือ เดินออกจากห้องบริหารแก่นค่ายกล แล้วเดินไปผลักประตูเข้าห้องหมายเลข 357
“เจ้าหนู พอได้แล้ว”
หัวใจของเจียงผิงอันดิ่งวูบ ดูเหมือนเขาจะถูกจับได้แล้ว
เขารีบลุกขึ้นหันมองมา แล้วก็พบชายชราร่างเล็กเตี้ยไว้เครายาวผู้หนึ่ง
ชายชราสะกดปราณไว้ แต่เจียงผิงอันก็เห็นได้ว่าคนผู้นี้คือยอดฝีมือระดับเซียนมนุษย์ บรร
