หม่าปั๋วลี่ใช้วิชาลับสายความเร็วแปรเปลี่ยนเป็นลำแสง ทะยานไกลอย่างรวดเร็วยิ่ง
“หากมิใช่เพราะกลัวคนอื่นมา ข้าคงไม่กลัวผู้ฝึกตนซึ่งเพิ่งเหยียบย่างสู่ระดับเขตแดนเช่นนี้ ครั้งหน้าหากหวนพบ ข้าจะฆ่าเขาให้จงได้!”
หม่าปั๋วลี่หาข้ออ้างดี ๆ ในการหนีเพื่อรักษาศักดิ์ศรีอันเปราะบางของตนไว้
“เราเจอกันอีกแล้ว เจ้าฆ่าข้าได้เลย”
ทันใดนั้น หนึ่งเสียงเย็นชาก็ดังขึ้นตรงหน้าเขา
หม่าปั๋วลี่หยุดฝีเท้าทันที ดวงตาเบิกกว้าง มองเจียงผิงอันอย่างสุดเหลือเชื่อ
เกิดอะไรขึ้น ทำไมอีกฝ่ายมาอยู่ตรงหน้าเขาได้!
หม่าปั๋วลี่รีบเปลี่ยนทิศเผ่นหนี
เจียงผิงอันแปรเปลี่ยนเป็นอัสนีดำ เปิดฉากโจมตีก่อน
หม่าปั๋วลี่เห็นคลื่นพลังจากอีกฝ่ายก็ยิ่งเหลือเชื่อ
อัสนีดำ!
อัสนีหยินซึ่งมีเพียงในทฤษฎี มีอยู่จริง ๆ ด้วย!
เมื่อเห็นเจียงผิงอันเปิดฉากโจมตี หม่าปั๋วลี่ก็แผดเสียง “คิดว่าข้าเอาชนะเจ้ามิได้จริง ๆ หรือ!”
เขากางเขตแดน เร่งพลังหมัดพุ่งเข้าใส่
เจียงผิงอันใช้วิชาเทียมเทพสงครามขั้นหก ทวีพลังต่อสู้ขึ้นหกเท่าตัว และใช้หมัดทำลายล้างกระบวนท่าที่สอง ป่วนบรรพ์ออกมา
ความผันผวนของกฎเกณฑ์อันทรงพลังปลุกปั่นสุญตาเรรวนอำนาจเขตแดนใกล้เคียงและวิชาหมัดของศัตรูอ่อนแรงลงเฉียบพลัน
หม่าปั๋วลี่สีหน้าเปลี่ยนอย่างสุดเหลือเชื่อทันที
นี่มันวรยุทธ์อะไรกัน ถึงกับรบกวนวิชาหมัดและเขตแดนของเขาได้ด้วย!
หมัดทั้งสองปะทะ สองบุคคลกระเด็นหงายพร้อมเพรียง
เจียงผิงอันจู่โจมเข้
