บทที่ 616 ตาแก่ ฉันจะส่งแกไปอยู่ในนรก!
ชายชราสวมหน้ากากรู้เจตนาของโจวอี้ทันทีแต่เขาไม่สนใจ ถ้าเป็นไปได้ เขาก็อยากไปยังที่ลับตาคนเช่นกัน
เขามั่นใจว่าตัวเองสามารถฆ่าโจวอี้และจับเซี่ยหลู่ได้ง่ายกว่าเดิมอย่างแน่นอน
ครึ่งนาทีต่อมา
โจวอี้พุ่งเข้าไปในป่าพร้อมกับเซี่ยหลู่ เขาเปิดปากถามระหว่างวิ่งว่า “ตาแก่คนนั้นคือใคร! เขาจะจับคุณทำไม!”
“ฉันไม่รู้!”
เซี่ยหลู่ตอบอย่างสัตย์จริง เธอไม่เคยรู้จักชายชราคนนั้นมาก่อน
“ไม่รู้? ทำไมคุณถึงไม่รู้? ก่อนหน้านี้คุณบาดหมางกับใครมาหรือเปล่า? คุณควรจะนึกอะไรบางอย่างออกบ้างไม่ใช่เหรอไง?” โจวอี้พูดขณะวิ่ง
“มีคนมากมายที่เป็นศัตรูกับฉัน แต่ฉันนึกไม่ออกจริง ๆ ว่าคนระดับบรรพจารย์ยุทธ์คนไหนอยากจะเล่นงานฉัน!” เซี่ยหลู่แย้งกลับ
เมื่อได้ยินคำพูดนี้ โจวอี้ก็พูดไม่ออก
แค่ใบหน้าที่มีเสน่ห์ของเธออย่างเดียวก็สามารถก่อภัยพิบัติให้เธอได้มากมายแล้ว และยิ่งเมื่อรวมกับนิสัยที่ไม่ยอมใครของเธอ มันก็ยิ่งทำให้มีใครหลายคนขุ่นเคืองใจ
เมื่อโจวอี้ไม่ได้คำตอบ เขาจึงไม่เสียเวลาถามอีกต่อไป เขาตัดสินใจอย่างลับ ๆ ว่าจะจัดการชายชราให้เจียนตาย แล้วค่อยบังคับให้สารภาพ
“ทำไมคุณถึงช้าลงล่ะ?” เมื่อเซี่ยหลู่ถูกโจวอี้โอบรอบเอว เธอก็รู้สึกแปลก ๆ
“ตรงนี้แหละ” โจวอี้หยุดและปล่อยเอวของเซี่ยหลู่
“เอวเล็ก ๆ ของฉันเรียวเข้ารูปมากเลยใช่ไหม?” เซี่ยหลู่ถามด้วยรอยยิ้ม
“เอ่อ…”
ใบหน้าของโจวอี้มืดลง จากนั้นเขาก
