เจียงผิงอันได้ยินเสียงก็ใช้อ ำนำจเนตรทิพย์ มองผ่ำนศิลำหลอมขึ้นไป
ชำยในชุดเครื่องแบบศิษย์ส ำนักเซียนอวี่หวงผู้หนึ่งก ำลังถูกลอบโจมตี ผู้ฝึกตนสิบคนรุมกระหน ่ำเล่นงำนเขำ เกิดเสียงอำวุธวิเศษกระทบรัวเร็วไม่รู้จบ
คนเหล่ำนี้ล้วนเป็นยอดฝีมือขั้นสูงสุดของขอบเขตบูรณำกำร
ผู้ถูกรุมโจมตีมีร่ำงเต็มไปด้วยบำดแผล เผชิญกำรรุมโจมตีนี้อย่ำงไร้ก ำลังตอบโต้
หัวใจของจั๋วเฟิงสุดแสนสิ้นหวัง
มิคำดว่ำจะโชคร้ำยเพียงนี้ มำถูกผู้ฝึกตนจำกส ำนักเซียนเทียนหลำนหมำยหัวทันทีที่ได้โอกำสมำ
หำกอีกฝ่ำยมีเพียงไม่กี่คน เขำก็ยังมีโอกำสหนีได้ แต่อีกฝ่ำยมำกันสิบคน ด้วยควำมสำมำรถของเขำ โอกำสหนีไม่มีเลย
หนนี้ได้ตำยแน่แล้ว
“จั๋วเฟิง หยุดขัดขืนแล้วส่งสิ่งนั้นมำเร็วเข้ำ” ผู้ฝึกตนจำกส ำนักเซียนเทียนหลำนตวำดเสียงเย็น
“พวกเจ้ำพูดบ้ำอะไรอยู่ ข้ำไม่รู้โว้ย!” ปำกอันโชกเลือดของจั๋วเฟิงแผดเสียงดังสนั่น
“ไม่รู้? เช่นนั้นยำมเจ้ำตำย เรำจะเอำมันไปเอง!” กำรโจมตีของผู้ฝึกตนจำกส ำนักเซียนเทียนหลำนยิ่งทวีควำมดุเดือด
ขณะนั้นเอง อัสนีสีด ำสำยหนึ่งพุ่งทะยำนมำอย่ำงรวดเร็ว เพียงพริบตำ ศีรษะผู้ฝึกตนสองคนจำกส ำนักเซียนเทียนหลำนก็แหลกระเบิด
“ระวังด้วย! จั๋วเฟิงมีผู้ช่วย!”
ผู้ฝึกตนจำกส ำนักเซียนเทียนหลำนไหวตัวรวดเร็ว ลงมือจู่โจมอัสนีสีด ำนี้ทันที
จั๋วเฟิงซึ่งถูกรุมโจมตีจังงังไปเล็กน้อย
คนผู้นี้เป็นใครกัน ไม่เคยพบเจอกันมำก่อนแท้ ๆ ไฉนจึงเสี่ยงชีวิตเข้ำช่วย
