บทที่ 496 คิดจะปล้นลูกสาวไปจากฉันคนนี้เหรอ?
เถาเว่ยเว่ยและหนานกงเหยายืนอยู่ที่หน้าต่างและขมวดคิ้วในเวลาเดียวกัน
พวกเขาไม่คาดคิดว่าเด็กสาวที่เปิดห้องเข้ามาผิดคือเด็กหญิงตัวเล็ก ๆ ที่อยู่กับถังหว่านก่อนหน้านี้ แถมตอนนี้หลี่ว์เหว่ยก็กำลังสร้างปัญหาให้กับคนของถังหว่านอีกต่างหาก
“หลี่ว์เหว่ย ที่นี่คือเมืองจินหลิงนะ ไม่ใช่เมืองหลวง เพราะงั้นอย่าสร้างปัญหา” เถาเว่ยเว่ยกล่าวด้วยน้ำเสียงตำหนิ
“คุณเถา ทำไมถึงต้องมีปัญหากับเรื่องนี้ด้วยล่ะ การจะรับเด็กสาวตัวน้อยมาเป็นลูกบุญธรรมไม่ดีตรงไหนกัน คุณควรจะแสดงความยินดีกับผมต่างหาก” หลี่ว์เหว่ยกล่าวพร้อมกับหัวเราะออกมา
“คุณ…” ดวงตาของเถาเว่ยเว่ยฉายแววรังเกียจ
เธอได้ยินมาว่าหลี่ว์เหว่ยมีนิสัยที่น่ารังเกียจ
แต่เธอไม่คิดว่าหลี่ว์เหว่ยจะกล้ามาสร้างปัญหาในที่สาธารณะแบบนี้
รับเด็กสาวอะไรกัน?
มันก็แค่หาข้ออ้างดี ๆ เพื่อปิดบังความคิดชั่วร้ายในใจของเขาไม่ใช่หรือไง?
โจวอี้มองไปที่หลี่ว์เหว่ยอย่างเงียบงัน ใบหน้าของเขายังมีรอยยิ้มปรากฏอยู่ แต่ในใจของเขานั้นยิ่งกว่ามีภูเขาไฟปะทุ
“คิดจะปล้นลูกสาวไปจากฉันเหรอ?” โจวอี้ถาม
“โอ้ เด็กสาวคนนี้เป็นลูกของนายเองเหรอ? ยังเด็กอยู่เลยนะ แต่ก็สวยมากจริง ๆ เฮ้ ถ้านายยอมให้เธอมาเป็นลูกสาวของฉัน ฉันสามารถเปลี่ยนชีวิตของเธอได้เลยนะ และจะทำให้เธอมีชีวิตที่ดีขึ้นในอนาคตแน่นอน นายคิดว่าไง” หลี่ว์เหว่ยหัวเราะ
“เหมียวเหมี่ยว ลูกต้องกา