บทที่ 453 อวดนิดหน่อย
ถังต้งรู้สึกสับสน
เขามองภรรยาด้วยสีหน้าเหลือเชื่อ และไม่คาดคิดมาก่อนว่าเธอจะเลือกเช่นนี้
เธอยอมเสียสละอนาคตของเขาเพื่อช่วยลูกชายเอาใจญาติผู้ใหญ่ของหญิงสาวคนนั้น ทั้ง ๆ ที่ไม่รู้ว่าจะสำเร็จหรือไม่?
ถังต้งได้แต่ส่ายหัว และเมื่อเขาหันไปหาลูกชาย เขาก็พบว่าลูกชายกำลังมองมาด้วยสายตาคาดหวัง ความรู้สึกที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อนได้ถาโถมเข้ามาทันที
อะไรคือสาเหตุที่ทำให้เขาต้องทำงานหนัก?
เพื่อครอบครัวนี้? เพื่อภรรยาและลูก?
แต่พวกเขา…
ช่างเถอะ
ลูกชายของเขาเป็นคนไม่ได้เรื่อง ดังนั้นต่อให้เขาหาเงินได้มากกว่านี้ ลูกชายคนนี้ก็จะผลาญไปหมดอยู่ดี ไม่ว่าเขาจะหาได้น้อยหรือมาก ไม่มีประโยชน์ที่จะต้องพยายามกระเสือกกระสนอีกต่อไปแล้ว…
“เอาไป! เอาไปเลย!”
ความหวังของถังต้งดูเหมือนจะมอดดับไปในทันที และเขาโบกมืออย่างสิ้นหวังและหันไปยังโจวอี้
“โจวอี้ ฉันต้องมาทำให้นายเห็นเรื่องตลกแล้ว” ถังต้งพูดด้วยน้ำเสียงขมขื่นระคนเจ็บปวด
“อารอง ผมคิดว่าการที่น้องถังชงยินดีที่จะทุ่มเทเพื่อผู้หญิงที่เขารักนั้นเป็นสิ่งที่น่ายกย่องนะครับ อารองไม่ต้องกังวลเรื่องยาต้มอี้เฉินหรอก เอาให้เขาไปทั้งหมดได้เลย! ถ้าผมกลับไปเมืองจินหลิงเมื่อไหร่ ผมจะส่งคนนำยานี้มาให้คุณเพิ่มนะครับ” โจวอี้ยิ้ม
“นายมีอีกงั้นเหรอ!” ถังต้งตกใจมาก
“ยังมีอยู่บ้างครับ แต่ไม่มาก”
“โจวอี้ ขอบคุณนะ…” ถังต้งกล่าวออกมาจากใจ
“อารอง ผมเคยบอกไปแล้วว่าเร