บทที่ 436 มาตรฐานของคุณสูงขนาดนั้นเลยเหรอ?
สโมสรเดอะพีค ให้บริการเฉพาะเจ้าของคฤหาสน์และแขกของเหล่าเจ้าของคฤหาสน์เท่านั้น แขกทุกคนที่มายังสโมสรแห่งนี้เป็นครั้งแรกจำเป็นต้องยืนยันตัวตนและลงทะเบียน
หลังจากที่โจวอี้เข้าใจชัดเจนแล้ว เขาก็ไม่ได้ลงทะเบียน เพราะเชาหมิงคุนยังคงนอนหลับอุตุอยู่ เขาไม่อยากรบกวนอีกฝ่ายด้วยเรื่องเล็ก ๆ แค่นี้
ในขณะเดียวกัน ชายหนุ่มในชุดกีฬาที่ดูสะอาดสะอ้านและหล่อเหลาก็วิ่งเข้ามามองที่โจวอี้สองสามครั้งแล้วถามเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัย “เกิดอะไรขึ้น?”
“คุณเหอ สุภาพบุรุษคนนี้ไม่ใช่เจ้าของคฤหาสน์ที่นี่ แล้วก็พิสูจน์ไม่ได้ว่าเขาเป็นเพื่อนกับเจ้าของคฤหาสน์หลังไหน ดังนั้นเราจึงปล่อยให้เขาเข้าไปในสโมสรไม่ได้ครับ” เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยที่อยู่หน้าสโมสรอธิบายให้อีกฝ่ายทราบ
เหอหลานอวี่ได้ยินดังนั้นก็หันไปมองโจวอี้ด้วยความประหลาดใจ จากนั้นก็พยักหน้าและหันกลับไปเพื่อจะวิ่งต่อในยามเช้า
“เดี๋ยวก่อน…” จู่ ๆ โจวอี้ก็พูดขึ้น
“คุณเรียกผมงั้นเหรอ?” เหอหลานอวี่ถามพร้อมกับขมวดคิ้ว
“ถูกต้อง” โจวอี้พูดอย่างใจเย็น
“มีอะไรงั้นเหรอ?”
“คุณป่วย และผมสามารถรักษาคุณได้ แค่แลกกับการพาผมขึ้นไปดูรอบ ๆ นี้” โจวอี้กล่าวด้วยรอยยิ้มบาง ๆ
“คุณ…” เหอหลานอวี่รู้สึกโกรธเล็กน้อยเมื่อได้ยินคำพูดนี้
เขารู้สึกว่าผู้ชายที่อยู่ตรงหน้าเขาไม่น่าจะใช่คนดี แถมยังเป็นคนที่น่าสงสัยสุด ๆ แต่เขาเป็นคนที่มีความอ