บทที่ 416 ช่วงเวลาวิกฤต
อู่จ้านเผิงออกหมัดอย่างดุดัน มันทะยานออกไปไกลราวเจ็ดแปดเมตร ระหว่างนั้นกำปั้นเขาพลันขยายออกพร้อมกับประกายสายฟ้าจาง ๆ และคลื่นอากาศที่แผ่ออก ส่งผลให้พื้นที่โดยรอบสั่นสะเทือน ส่งกำปั้นมุ่งเป้าไปที่พี่น้องหลวนทันที!
แสงดาบและกำปั้นปะทะกันจนเกิดเสียงอันดังก้อง ส่งประกายไฟสว่างวาบไปทั่วท้องฟ้า
จู่ ๆ พี่น้องหลวนก็ถึงกับหน้าเปลี่ยนสี พวกเธอสัมผัสได้ถึงกระแสไฟฟ้าที่ไหลไปตามแขนผ่านปลายดาบ ก่อนที่มันจะสร้างผลกระทบรุนแรงแก่พวกเธอ!!!
ฉับพลันนั้น อาการปวดชาก็แผ่ซ่านไปทั่วกาย ในขณะที่ซีกั๋วหัวและซีชิงอิ่งต่างก็กระโดดไปอยู่ด้านหลังทันที พร้อมกันกับที่โคจรพลังปราณทั่วกายและสะบัดดาบยาวในมือ ส่งคลื่นแสงกระบี่ที่อัดแน่นออกไป!
!!!
ในจังหวะนั้นเอง สองสาวก็สัมผัสได้ถึงความผิดปกติอันคลุมเครือบางอย่าง ก่อนที่ใบหน้าของซีชิงอิ่งจะกลายเป็นซีดเผือด พร้อมกันกับที่ร่างบางก็ค่อย ๆ ร่วงลงมากระแทกพื้นอย่างแผ่วเบาราวกับปุยนุ่น
วินาทีต่อมา เธอก็รีบจับซีกั๋วหัวไว้เพื่อป้องกันไม่ให้อีกฝ่ายล้มลงกระแทกพื้น
“ชิง… เป็นอะไรไป ทำไมจู่ ๆ ร่างกายของพ่อถึง… ชา” ซีกั๋วหัวถามด้วยความประหลาดใจ
“หนูก็ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น” ซีชิงอิ่งตอบพลางมองไปยังกลุ่มผู้ไล่ล่าทั้งหกที่ไล่ตามมา หัวใจของเธอพลันสั่นไหวจนยากที่จะควบคุม
เธอกำลังกลัว!
เพราะนี่เป็นครั้งแรกที่เธอได้พบกับเหตุการณ์เช่นนี้
“พวกเขาคือใครกัน?” ซีกั๋วหั