ตคนตายได้?”
เจียงผิงอันถามอย่างเร่งร้อน
กู้ไป๋หลิงมองปราดเดียวก็รู้ ว่าเจียงผิงอันมีผู้ที่เขาอยากคืนชีพให้
“ข้าไม่อยากทำร้ายจิตใจเจ้านะ แต่ข้าชอบพูดอะไรตรง ๆ”
“นั่นเป็นขอบเขตที่เจ้าไปไม่ถึง ขีดจำกัดของพวกเจ้า ผู้ฝึกตนจากภพล่างคือเซียนพสุธา น้อยชีวิตยิ่งจะก้าวข้ามขอบเขตนี้ไปได้”
“เจ้ายังต้องคิดว่าจะอยู่รอดในโลกใบน้อยนี้อีกสามร้อยปีได้เช่นไร ข้ารับหน้าที่ดูแลพวกเจ้าเพียงร้อยปีเท่านั้นนะ”
เนื่องจากข้อจำกัดของภพภูมิ เทียบกับผู้ฝึกตนในภพเซียนแล้วผู้ฝึกตนจากภพล่างนับได้ว่าไม่สมบูรณ์
หนึ่งในข้อพิสูจน์ที่ประจักษ์ชัดคือความยากเย็นในการทะลวงขอบเขต และแต่ละขอบเขตมีข้อจำกัด
“ขอบคุณศิษย์พี่หญิงกู้”
เจียงผิงอันกุมกำปั้นคารวะ มิรบกวนอีกฝ่ายอีก แล้วนำหนอนตัวน้อยทั้งสามไปยังธารทมิฬ
กู้ไป๋หลิงนำธงเขตแดนสีแดงออกมาปักบนพื้น
การปรากฏของธงผืนนี้หมายความว่าบริเวณนี้มีคนอยู่ ผู้ฝึกตนที่เข้าใกล้จะสัมผัสคลื่นพลังและทราบได้
การทำเช่นนี้จะมิเพียงไม่ดึงดูดศัตรูเข้าหา ยังทำให้ศัตรูมิกล้าบุกรุกเข้ามามั่วซั่วด้วย
สำหรับศัตรู การเข้าสู่เขตแดนของคู่ต่อสู้อันตรายยิ่ง เกิดมามีชีวิตเดียว ไม่มีใครล้อเล่นกับชีวิตเว้นแต่จะมั่นใจสุดแสน ความตายเท่ากับสูญสิ้นซึ่งทุกสิ่ง
กู้ไป๋หลิงยังสัมผัสรู้ล่วงหน้าผ่านธงเขตแดนได้ด้วยว่ามีผู้ฝึกตนเข้ามาในเขตแดน และเตรียมตัวรับมือได้ก่อน
หลังจากปักธงเขตแดน กู้ไป๋หลิงก็เดินไปที่ฝั่งธารทมิฬ ส
