เมื่อเห็นว่าเจียงผิงอันรับมือผู้ฝึกตนจากสำนักเซียนเทียนหลานได้โดยมิต้องใช้อาวุธวิเศษ พวกเขาทั้งสามต่างขัดเคืองไม่เต็มใจยอมรับเล็กน้อย
มาจากภพล่างเหมือนกันแท้ ๆ แต่เขากลับใช้ความแข็งแกร่งของตนเองรับมือผู้ฝึกตนจากภพเซียนได้
“เจียงผิงอัน เจ้านี่ยังมัวโอ้เอ้อยู่ได้ ไฉนไม่รีบ ๆ ใช้อาวุธวิเศษจัดการศัตรูเสียหนอ”
“บางที เขาอาจอยากเอาชนะอีกฝ่ายด้วยตนเองลำพังก็ได้”
“อย่าล้อกันเล่นสิ เราผู้ฝึกตนจากภพล่างเอาชนะผู้ฝึกตนจากภพเซียนได้ที่ไหน เขาอาจไม่มีอาวุธวิเศษระดับสูงก็ได้”
คนทั้งหลายล้วนไม่เชื่อว่าคู่ต่อสู้ที่พวกตนล้มไม่ลงจะถูกสยบได้โดยเจียงผิงอัน และการที่เจียงผิงอันยื้ออีกฝ่ายไว้ได้ก็ยอดเยี่ยมแล้ว
ผู้ฝึกตนจากสำนักเซียนเทียนหลานซึ่งเหลือลำพังรู้สึกเหลือเชื่อ
ผู้ฝึกตนจากภพล่างตรงหน้าเขาถึงกับบรรลุวรยุทธ์น่ารังเกียจที่รับการโจมตีของเขาได้
เมื่อเห็นว่าตนเอาชนะเจียงผิงอันมิได้ และสหายร่วมสำนักของเขาตายหมดแล้ว เขาก็ไม่เหลือความคิดสู้
หากผู้ฝึกตนจากภพล่างอีกสามคนใช้อาวุธวิเศษล้อมถล่มเขาเขาได้ตายแน่
ขณะที่เขากำลังจะใช้วรยุทธ์ความเร็วหนีไป เจียงผิงอันก็เอ่ยขึ้นอย่างผิดหวัง “เจ้าทำได้แค่นี้หรือ?”
ฝีมือของอีกฝ่ายหาได้ตรงตามคาดหวังของเจียงผิงอันไม่ เขามิได้เห็นวรยุทธ์เลิศล ้าอะไรเลย
ผู้ฝึกตนจากสำนักเซียนเทียนหลานซึ่งเตรียมจากจรพลันหน้าง ้าเขาถึงกับถูกผู้ฝึกตนจากภพล่างดูแคลน รู้สึกเหมือนถูกหยามเหยียด
“เจ
