ทวารบาลเสี่ยวเลี่ยงยิ่งสุดเดียดฉันท์ ปราณโลหิตทรงพลังหลากทะลักจากตัว
เจินหย่งคิดขัดขืน แต่ก็กระเด็นไปโดยพลัน
ซูปิงและมั่วรีบเข้ารับตัวเจินหย่งไว้ แต่ภายใต้การกระหน ่าชนของอำนาจทรงพลัง ทั้งสามล้วนกระเด็นถอยไปด้วยกันหลายก้าวกว่าจะหยุดได้
ทั้งสามล้วนดูตกใจ
เจินหย่งไร้เทียมทานในภพรวนสวรรค์ของพวกเขา ร่างกายของเขาแข็งแกร่งจนไร้เทียมทานในขอบเขตเดียวกัน ถูกขัดเกลาสูงล ้าเกินใคร
แต่ต่อหน้าทวารบาลผู้นี้ เจินหย่งกลับสุดปวกเปียก หมัดสุดกำลังของเขาถูกรับไว้ได้ง่าย ๆ
ทวารบาลผู้นี้อาศัยเพียงปราณโลหิตจากตัวก็ผลักเจินหย่งกระเด็นได้แล้ว
ขอบเขตของทวารบาลผู้นี้มิได้สูงกว่าพวกเขา คลื่นพลังจากกายก็เป็นกฎเคล็ดพลังเช่นกัน
เพียงแค่ว่า ทวารบาลผู้นี้แข็งแกร่งกว่าที่คาดคิดไว้นัก
“พวกเจ้าไก่อ่อนทั้งสี่เข้ามาด้วยกันได้เลย มือเดียวข้าก็จัดการพวกเจ้าได้แล้ว”
ทวารบาลเสี่ยวเลี่ยงจ้องมองคนทั้งหลายอย่างดูแคลน
อัจฉริยะทั้งสามจากภพรวนสวรรค์ปรากฏโทสะในใจ พวกเขาเติบโตมากับคำชมตั้งแต่เล็ก เคยถูกทวารบาลดูแคลนแต่ยามใด
“รุมเข้าไปกันเถอะ!” เจินหย่งกล่าวเสียงเข้ม
จริงอยู่ที่หนึ่งบุคคลเอาชนะอีกฝ่ายมิได้ แต่สี่คนรวมกำลัง ต้องพิชิตทวารบาลผู้นี้ได้แน่!
“มิต้องหรอก”
เจียงผิงอันเอ่ยเรียบ ๆ “ทั้งวรยุทธ์ ประสบการณ์ ทรัพยากรและสายเลือดของผู้ฝึกตนในภพเซียนล้วนมิใช่ผู้ที่เราจะเทียบได้”
เขาเคยท้าทายรูปสลักศิลาในเคหาสน์เซียนเทียนหลาน เผชิญ
