าวุโสของแดนศักดิ์สิทธิ์เทียนเจ๋อยังกล้าฆ่า!”
“มาร! นี่มันมารร้ายชัด ๆ!”
“ฟ้าดินไม่ปล่อยมารเช่นนี้ไว้แน่!”
ปวงชนตกใจ ปรากฏว่าเจียงผิงอันกล้าโจมตีผู้อาวุโสของแดนศักดิ์สิทธิ์เทียนเจ๋อตรง ๆ!
พฤติกรรมเช่นนี้เท่ากับประกาศสงครามกับแดนศักดิ์สิทธิ์เทียนเจ๋อแท้ ๆ!
อย่าว่าแต่ผู้อื่นที่ตกใจ กระทั่งผู้อาวุโสทั้งหลายจากนิกายเทวมารยังคาดไม่ถึง
ไหนบอกว่าจะมาขอขมา? นี่เรียกขอขมาหรือ?
เทียบกับพวกเขามารเฒ่าทั้งหลาย นี่เหมือนมารร้ายยิ่งกว่าอีก!
“สู้กันเลย! สู้กันเลย!”
หนึ่งเสียงยุแยงดังขึ้นในปวงชน “สหายเต๋าเจียง ฆ่าใครไปขอศพสวย ๆ นะ อย่าระเบิดทิ้ง สำนักบัญชาศพของข้ารับซื้อราคางาม!”
เจ้าของเสียงมิใช่ใครอื่นนอกจากปัวซือ
เขาแจ้นมารอเก็บศพที่หทัยแผ่นดินแล้ว
ความตายของเหลียงผิงทำให้แดนศักดิ์สิทธิ์เทียนเจ๋อเดือดดาล
“สหายเต๋าทุกท่าน มารเจียงเสียความเป็นมนุษย์ไปแล้ว การมีอยู่ของคนเช่นนี้รังแต่จะลดระดับของเราเผ่ามนุษย์! เราร่วมมือกันทำลายนิกายเทวมารกันเถิด!”
วันนี้เจียงผิงอันต้องถูกฆ่า มิให้เกิดปัญหาในอนาคต!
แดนศักดิ์สิทธิ์เทียนเจ๋อ หอตำราเทียนเต้า เทวนิกายสุริยันและขุมกำลังอื่น ๆ มากมายล้วนชักอาวุธ
ขณะที่พวกเขากำลังจะลงมือ เจียงเมี่ยวอีก็ตะโกนขึ้น“เฉียนฮวั่นโหรวเป็นมารดาน้อยของข้า ผู้หญิงของท่านพ่อข้า หากพวกเจ้ากล้าลงมือ รอมารดาน้อยข้ากลับมา ศีรษะสุนัขของพวกเจ้าก็อย่าหวังได้มี! สำนักสกุลอะไรก็ไม่ต้องเหลือ!”
ท
