ผู้คนจำกนิกำยเทวมำรหำคำดคิดไม่ ว่ำผู้ปล้นหอต ำรำเทียนเต้ำจนเกิดเรื่องวุ่นวำยก่อนหน้ำนี้ แท้จริงจะเป็นยำยหนูเจียงเมี่ยวอี!
กระทั่งสัตว์ประหลำดเฒ่ำในขอบเขตพ้นพิบัติยังท ำไม่ได้ แล้วยำยหนูอย่ำงเจียงเมี่ยวอีท ำได้อย่ำงไร?
ปวงชนไม่มีเวลำให้คิดมำก ต่ำงผู้ล้วนสุดร้อนใจ
แดนอุดรห่ำงจำกหทัยแผ่นดินมำกเกินไป ต่อให้เดินทำงสุดควำมเร็ว อย่ำงน้อยก็ยังใช้เวลำสองเดือน
หำกต้องไปเผชิญกำรไล่ล่ำจำกเหล่ำยอดฝีมือจำกหอต ำรำเทียนเต้ำ ด้วยควำมแข็งแกร่งของเจียงเมี่ยวอี นำงสู้ไม่ไหวแน่!
ดวงตำของจี้เฟยรื้นด้วยน ้ำตำ “เจ้ำนิกำย! ติดต่อผู้อำวุโสเฉียนฮวั่นโหรวได้หรือไม่ ด้วยอ ำนำจของผู้อำวุโสเฉียนฮวั่นโหรว จะเร่งเดินทำงไปถึงได้อย่ำงรวดเร็วแน่นอน!”
มีเพียงเซียนมนุษย์ผู้ข้ำมแดนดินอย่ำงรวดเร็วได้เท่ำนั้นที่ช่วยบุตรีของนำงได้
“เสี่ยวเซียงเก็บตัวอยู่นี่สิ”
ร่ำงนี้ของเจียงผิงอันมิได้ถืออ่ำงสัมฤทธิผลติดตัว เพรำะอยู่กันคนละภพ อวตำรจึงมิอำจติดต่อหำร่ำงจริงที่อีกฝั่ง และมิอำจพำเฉียนฮวั่นโหรวกลับมำได้
“แล้วท ำเช่นไรดี!”
จี้เฟยในยำมนี้พร้อมแลกชีวิตนำงเพื่อควำมปลอดภัยของบุตรี
เจียงผิงอันเองก็ร้อนใจ แต่รีบร้อนไปก็แก้ปัญหำใดมิได้
เขำพลันคิดอะไรออก และน ำยันต์สื่อสำรออกมำทันที
แม้เขำมิอำจเร่งไปถึงได้ ก็ยังขอให้ผู้อื่นช่วยเหลือได้
ยันต์สื่อสำรนี้ เขำได้มำจำกประมุขแดนศักดิ์สิทธิ์เสินหุน
ครำวก่อนที่เจียงผิงอันไปยังหทัยแผ่นดิน เขำถูก
