ด้หยุดจนกระทั่งยันต์สื่อสารที่เอวเขาเรืองประกาย
เสียงอันเป็นกังวลของเฉียนฮวั่นโหรวดังออกมา
“ข้าได้ข่าวว่าเจ้าเจอเซียนมนุษย์กลับชาติ เจ้าอยู่ที่ใด ข้าจะไปรับเจ้า!”
เรื่องของเซียนมนุษย์กลับชาติกระจายออกไปแล้ว เรื่องของเซียนมนุษย์จากภพเซียนแพร่กระจายเร็วยิ่ง
เจียงผิงอันผ่อนหายใจยาว “ยามนี้ไม่เป็นไรหรอก”
เขาเล่าสรุปสิ่งที่เกิดขึ้นในภาพรวม
เฉียนฮวั่นโหรวกล่าวอย่างเคร่งขรึม “เยี่ยเฮ่าเทียนผู้นี้ไม่ธรรมดาข้าจะไปรับเจ้าเดี๋ยวนี้แหละ”
“ไม่ต้อง อีกฝ่ายไปแล้ว ข้าอยู่ในทะเลเซียนมาร จะฝึกฝนเพิ่มความแข็งแกร่งอยู่ที่นี่สักพัก”
เจียงผิงอันยืนบนทะเลสีดำสนิท โอบล้อมด้วยหมอกทมิฬสารพัดปราณปริศนาอันชวนขนลุกแผ่ตะคุ่ม
“ในทะเลเซียนมารอันตรายเกินไป ที่นั่นมีเซียนมนุษย์อยู่ไม่น้อยมีสัตว์ประหลาดก็เยอะแยะ หากเจ้าอยากสู้ มาสู้กับข้าก็ได้ ข้าจะเป็นคู่ประลองให้”
เฉียนฮวั่นโหรวทราบเรื่องของทะเลเซียนมาร รู้ว่ามันน่ากลัวยิ่งเว้นแต่การคุ้มครองในพื้นที่บางแห่ง ที่อื่น ๆ ล้วนเป็นเขตหวงห้าม มีกระทั่งปีศาจสมุทรระดับเซียน!
ยอดฝีมือขอบเขตมหายานยังมิกล้าไปลองฝึกฝนที่ทะเลเซียนมาร การกระทำเช่นนี้ของเจียงผิงอันเสี่ยงตายเกินไป
“สิ่งที่ข้าต้องการคือวิกฤติเสี่ยงตายน่ะ”
ยามเจียงผิงอันพูดเช่นนี้ หนึ่งภาพปรากฏขึ้นในมโนสำนึกของเขา
ภาพยามเยี่ยเฮ่าเทียนเหยียบขยี้รูปสลักศิลาอันดับหนึ่งของเคหาสน์เซียนเทียนหลานกระทบกระเทือนเขาอย่างยิ่ง
ค
