วามต่างมหาศาลระหว่างสองฝ่ายทำให้เจียงผิงอันมิอาจอยู่สุขมิอาจยินยอมวางใจ ขณะเดียวกัน จิตวิญญาณแห่งการต่อสู้ก็ถูกปลุกขึ้นมา
ปรากฏว่าขอบเขตนี้ยังมีอะไรให้พัฒนาอีกเยอะเลย
เจียงผิงอันอยากก้าวข้ามตัวเองในการต่อสู้ ทะลวงขีดจำกัดของตนเอง แข็งแกร่งขึ้นทบทวีต่อไป
เฉียนฮวั่นโหรวถอนหายใจ รู้ว่าเจียงผิงอันคิดอะไรอยู่
นางรู้จักนิสัยเจียงผิงอัน หากตัดสินใจอะไรแล้ว ผู้ใดก็ฉุดชายผู้นี้ไม่อยู่
“หากเจ้าอยู่ในอันตราย เรียกข้าทันทีเลยนะ”
“อีกอย่าง เจ้าจะมิได้ผลวิญญาณเซียนมหาสุญญะมาก็ช่าง ในอีกห้าสิบปีจะมีการทดสอบของสำนักเซียนของภพบุกเบิก ข้าจะเข้าร่วมด้วยในยามนั้น ส่วนเจ้าก็เข้ามาในตัวข้า ข้าจะได้พาเจ้าไปภพเซียนด้วย”
“ข้าหมายความว่า เข้ามาในโลกใบน้อยในตัวข้า เจ้ามิได้เข้าใจผิดใช่หรือไม่?”
เจียงผิงอัน “…”
หากไม่อธิบายก็แล้วไป แต่พออธิบายขึ้นมา ก็ให้ความรู้สึกเหมือนสตรีผู้นี้จงใจพูดสองแง่สองง่ามชอบกล
ทั้งสองหยุดการสนทนา ม่านตาลึกล ้าของเจียงผิงอันหดตัวเล็กน้อย “การทดสอบสำนักเซียน…”
บางที เขาก็อาจลองด้วยคนได้
“เหลือเวลาเพียงห้าสิบปีเองหรือ…”
“โฮก!”
ปากสีแดงสดอันเต็มไปด้วยคมเขี้ยวพลันทะลวงขึ้นจากผิวทะเลดำสนิท คลับคล้ายจะกลืนกินสรรพสิ่ง
มันเป็นมัจฉาประหลาดขั้นปลายขอบเขตบูรณาการ!
เจียงผิงอันหากลัวไม่ ดวงตาของเขาเรืองวาบ
พลังต่อสู้ที่เยี่ยเฮ่าเทียนมีได้ เขาเจียงผิงอันก็มีได้เหมือนกัน!
ต่อหน้าสัตว์ร้ายชวนสะพรึ
