ช้ไม่ไหวหรอก ยอดสมบัติก็พอแล้ว หากไปเจอศัตรูที่กระทั่งยอดสมบัติยังจัดการไม่ได้ ใช้อะไรไปก็ไร้ประโยชน์
หากเกิดอะไรขึ้นกับข้า กระบี่ประหารเซียนก็จะสาบสูญ เสียหายหนักเกินไป”
เฉียนฮวั่นโหรวยัดกระบี่ประหารเซียนใส่มือเจียงผิงอัน
“ให้เจ้ารับไว้ก็รับไว้สิ หากเจ้าเผชิญอันตรายอันมิอาจแก้จริง ๆก็โยนกระบี่ประหารเซียนนี่สู่สุญตาไปเลย เทียบกับฆ่าเจ้า ศัตรูย่อมอยากได้กระบี่ประหารเซียนมากกว่าอยู่แล้ว ถ่วงเวลาให้เจ้าหนีได้”
โชคยังดีที่ยอดฝีมือจากราชวงศ์ต้าเฉียนไม่อยู่ที่นี่ หากพวกเขามาได้ยินเข้า คงกระอักเลือดตายกันทันทีแน่แท้
กระบี่ประหารเซียนเป็นอาวุธวิเศษอันล ้าค่าสูงสุดของราชวงศ์ต้าเฉียน แต่เฉียนฮวั่นโหรวกลับให้เจียงผิงอันใช้กระบี่ประหารเซียนเป็นเหยื่อล่อขณะหนี จะปล้นบ้านกันยังไม่ทำขนาดนี้
หัวใจของเจียงผิงอันเต็มเปี่ยมด้วยอารมณ์ “เสี่ยวเซียง…”
ทว่า เขายังไม่ทันได้พูดต่อ เฉียนฮวั่นโหรวก็กดตัวเขาลง
ไม่รู้ว่าครั้งถัดไปจะได้พบกันอีกยามใด พอคิดว่าต้องแยกจากนางก็แทบอยากกลืนกินเจียงผิงอันลงท้องไปเสียเดี๋ยวนี้
เจียงผิงอัน “…”
หลายวันต่อมา เจียงผิงอันสะบัดพ้นเงื้อมมือมาร ข้ามค่ายกลเคลื่อนย้ายไปยังเคหาสน์เซียนเทียนหลาน ณ ทะเลเซียนมาร
ทะเลเซียนมารเป็นสถานที่ซึ่งมีเซียนตกตาย กฎเกณฑ์จากซากศพเซียนก่อเป็นกฎเกณฑ์ชวนสะพรึงมากมายทั่วน่านสมุทรเกิดเป็นสิ่งประหลาดมากมาย
เช่นในทะเลเซียนมารมีผีร้ายพิเศษบางอย่าง คลับคล
