มือตบตายได้ง่าย ๆ!
เป็นการยากนักที่จะเชื่อว่าผู้กลายพันธุ์แข็งแกร่งเพียงนี้ หากมิได้มาเห็นกับตา
ผู้คนกระจายตัวหนีเตลิด บ้างหนีเข้าไปในเคหาสน์เซียนเทียนหลาน บ้างหนีสู่ส่วนลึกของทะเลเซียนมารโดยตรง
เพียงพริบตา บริเวณรอบข้างก็ว่างเปล่า เหลือเพียงเหล่าผู้กลายพันธุ์สิบกว่าคน
ผู้กลายพันธุ์เหล่านี้ล้วนมีสติ ซึ่งหาใช่ใครอื่นนอกจากผู้ฝึกตนจากเคหาสน์เทพจันทรา
พวกเขามาเพื่อผ่านด่าน ล่ารางวัลจากเคหาสน์เซียนเทียนหลาน
“พวกขยะเอ๊ย”
เถียนซี บุตรีเจ้าเคหาสน์เทพจันทราเผยรอยยิ้มเหยียดหยามแขนของนางหนาพอ ๆ กับลำตัว เนินอกคล้อยลงระเอว ใบหน้าบิดเบี้ยวอัปลักษณ์แทบมิใช่มนุษย์
“ยามข้าได้ผลวิญญาณเซียนมหาสุญญะ งอกรากเซียนได้สำเร็จ ข้าจะขย ้าสารเลวนั่นให้ตายคาเขี้ยว!”
เมื่อนึกถึงใครคนนั้น ใบหน้าของเถียนซีก็เริ่มบิดเบี้ยวผิดรูป
ชั่วชีวิตนางเกิดความล้มเหลวเพียงสองหน และทั้งสองหนล้วนพ่ายแก่เจียงผิงอัน ทำให้นางขัดข้องใจสุดแสน
ครั้งนี้ที่นางมายังเคหาสน์เซียนเทียนหลานก็เพื่อหาผลวิญญาณเซียนมหาสุญญะ ขอเพียงได้ผลไม้นี้มาแล้วสร้างรากเซียน นางก็จะสามารถฆ่าเจียงผิงอันได้แน่นอน!
ทันใดนั้น ค่ายกลข้างตัวนางก็วูบไหว ใครคนหนึ่งปรากฏตัว
“มารดามัน ข้าแค้นเจียงผิงอันนัก ยามนี้ทุกคนดูเหมือนเจียงผิงอันไปหมดแล้ว”
เถียนซีสบถ ในชั่วกาลผ่านมานี้ นางเหม่อลอยอยู่บ่อยครั้ง มองหน้าใครก็ดูเหมือนเจียงผิงอันไปหมด แล้วครั้งนี้นางก็สติหลอนอีกแล้
