ันทันทีทั้งสิ้น”
“หนก่อนยามผลวิญญาณเซียนมหาสุญญะปรากฏคือสามร้อยปีก่อน ทำให้ขุมกำลังใหญ่ทั้งหลายปราชันแย่งกันอุตลุด”
“ขอพูดอะไรที่ไม่น่าฟังสักหน่อย โอกาสหาผลวิญญาณเซียนมหาสุญญะพบนั้นมิได้สูงกว่าโอกาสผ่านการคัดเลือกย้อนรอยเซียนเลย เจียงผิงอันอาจติดอยู่ในขอบเขตนี้ไปชั่วชีวิต”
หลัวซู่มองเจียงผิงอันด้วยแววตาสุดเสียดายและเห็นใจ
เป็นอัจฉริยะล ้าเลิศนัก กระทั่งชิวผิงเซิง บุตรเซียนผู้มีปราณเซียนยังเอาชนะได้
แต่นางมิคาดเลยว่าอีกฝ่ายจะด่วนฝึกวรยุทธ์เซียน ทำให้ขอบเขตของเขาค้างกับที่
บางทีอาจเป็นเพราะเจียงผิงอันฝึกฝนวรยุทธ์ระดับเซียน เขาจึงมีพลังต่อสู้ท้าทายสวรรค์เช่นนี้
กาลก่อน นางยังสงสัยว่าไฉนเจียงผิงอันจึงแข็งแกร่งนัก เมื่อนางทราบว่าเขาฝึกฝนวรยุทธ์เซียน ทุกสิ่งก็สมเหตุสมผลแล้ว
สีหน้าอันไร้การเปลี่ยนแปรเนิ่นนานของเฉียนฮวั่นโหรวเผยเค้ากังวลใจ
ยามนางสะบั้นรากฐานตนเอง นางยังมิได้ร้อนใจเช่นนี้เลย
หลัวซู่มองสีหน้ากังวลของเฉียนฮวั่นโหรวอย่างประหลาดใจ นี่เป็นครั้งแรกนับแต่พบพานอีกฝ่ายที่นางได้เห็นการเปลี่ยนแปลงสีหน้าอย่างร้ายแรงของเฉียนฮวั่นโหรว
เฉียนฮวั่นโหรวพลันนึกอะไรได้ ถามขึ้นว่า “เจียงผิงอันประมือกับเคหาสน์เทพจันทรามาก่อน และได้ป้ายคำสั่งเคหาสน์เซียนมาชิ้นหนึ่ง เข้าเคหาสน์เซียนได้ถูกหรือไม่”
นางอยากไปยังเคหาสน์เซียนเพื่อช่วยเจียงผิงอันหาผลวิญญาณเซียนมหาสุญญะ
หลัวซู่พยักหน้า “มีป้ายคำสั่งเคหาส
