ก่อนหลัวซู่จรจาก นางมอบป้ายคำสั่งเคหาสน์เซียนและม้วนหยกบรรจุข้อมูลของเคหาสน์เซียนเทียนหลานแก่เจียงผิงอัน
เคหาสน์เซียนคือโลกใบน้อยอันถูกทิ้งไว้หลังเซียนมนุษย์ตกตาย
ยามผู้ฝึกตนถึงขอบเขตหลอมสุญตา คนผู้นั้นจะสามารถเบิกสุญตาในตัว และเมื่อมาถึงขอบเขตเซียนมนุษย์ ก็จะสามารถสร้างโลกใบน้อยในนั้น
เซียนมนุษย์มากมายชอบนำสมบัติฟ้าดินไปเพาะฝังในโลกใบน้อยของตน ซึ่งสามารถใช้ปราณเซียนบำรุงสมบัติฟ้าดินให้เร่งการเติบโตได้ ซึ่งสมบัติฟ้าดินเหล่านี้ยังมีประโยชน์ต่อการฝึกฝนของเซียนมนุษย์ด้วย
เซียนมนุษย์บางคนยังชอบฝึกฝนบุตรหลานในโลกใบน้อยของตน จัดเตรียมสถานที่ฝึกฝนไว้ภายใน
เคหาสน์เซียนเทียนหลานก็เป็นสถานที่ฝึกฝนศิษย์เช่นนั้น
มันตั้งอยู่ในทะเลเซียนมาร แม้จะมิใช่เคหาสน์เซียนอันมีโอกาสมากที่สุด แต่ก็เป็นสถานที่ฝึกฝนที่ผู้ฝึกตนโปรดปราน
ขอเพียงบรรลุเงื่อนไขบางอย่าง ก็จะได้รางวัลมา ขอเพียงไม่ผลีผลามสุ่มสี่สุ่มห้า ก็นับว่าจะมิได้พบอะไรน่ากลัวเลย
ในเมื่อมันปลอดภัยและมีทรัพยากรมากมาย ปวงชนก็ชอบมาแวะเวียน
แน่นอน การจะเข้าสู่เคหาสน์เซียนก็มีเงื่อนไข ซึ่งก็คือป้ายคำสั่งเคหาสน์เซียน และการฝึกฝนสูงสุดห้ามเกินขอบเขตบูรณาการ
เฉียนฮวั่นโหรวส่งกระบี่ประหารเซียนให้เจียงผิงอัน
“ในเคหาสน์เซียนเทียนหลานใช้ศาสตราเซียนมิได้ แค่เจ้าก็รับไปเถอะ ยามพบอันตรายใด ก็ล่อศัตรูออกจากเคหาสน์เซียนแล้วค่อยใช้ศาสตราเซียน”
เจียงผิงอันส่ายหัว “ใ
