พันธุ์ เปลี่ยนมนุษย์เป็นสัตว์ประหลาดได้
ผู้ฝึกตนกลายพันธุ์เหล่านี้แข็งแกร่งกว่ากาลก่อน กระทั่งผู้ฝึกตนขอบเขตมหายานยังไม่พ้นติดเชื้อ น่าสะพรึงกลัวยิ่งนัก
แม้ปราณเซียนของเจียงผิงอันจะรับมือการติดเชื้อนี้ได้ แต่ก็ไม่มีทางเอาชนะยอดฝีมือติดเชื้อไหว
ภพบุกเบิก แคว้นชางหลาน ศาลาเติงเซียน
หลัวซู่นั่งอยู่ในห้อง อ่านม้วนหยกบันทึกข้อความในมือด้วยสีหน้าเศร้าหมอง
ผู้อาวุโสคนหนึ่งรีบร้อนวิ่งเข้ามา สีหน้าสุดวิตกกังวล “ประมุขศาลา! เกิดเรื่องใหญ่แล้ว!”
“สามเมืองสำคัญในปกครองของเราแตกพ่ายไปแล้ว! หากเมืองทั้งสามนี้พินาศ เราก็จะเสียรายได้ไปหนึ่งในห้า!”
“นอกจากนั้น แนวโน้มเรื่องนี้ยังขยายตัว เมืองอื่น ๆ จะมิอาจทานทน โอสถคุ้มภัยล้านเม็ดถูกใช้ไปแล้วเกินครึ่ง!”
“หากเป็นเช่นนี้ต่อไป อย่าว่าแต่เราศาลาเติงเซียน ทั้งแคว้นชางหลานก็จะกลายเป็นนรกบนดิน!”
“ประมุขศาลา ไฉนศาลาหลักจึงยังไม่ตอบกลับอีก ยามนี้เราควรทำเช่นไรดี?”
ผู้อาวุโสคนนั้นร้อนใจเช่นมดบนกระทะร้อน ทำตัวไม่ถูกอย่างยิ่ง
หลัวซู่กลับตาลง สูดหายใจเข้าออกลึก ๆ แล้วจึงลืมตาขึ้นช้า ๆ
“ยามนี้เหลือหนทางเพียงหนึ่ง คือฆ่าผู้ติดเชื้อเสีย”
ได้ยินเช่นนี้ สีหน้าของผู้อาวุโสก็แปรเปลี่ยนมหันต์ “ประมุขศาลา! อย่าได้ทำเชียว!”
“จำนวนผู้ฝึกตนติดเชื้อเกินร้อนล้านไปแล้ว คนเหล่านี้แม้ติดเชื้อก็ยังมีโอกาสฟื้นคืน หากท่านทำเช่นนี้ ผู้ฝึกตนทั่วภพบุกเบิกจะประณามเอาได้!”
แม้หลัวซู่จะ