ทำเช่นนี้เพื่อช่วยผู้ฝึกตนส่วนมาก แต่คนบางส่วนมิได้คิดเช่นนี้ พวกเขาจะเห็นเพียงหลัวซู่เข่นฆ่าผู้ฝึกตนมากมาย
เหตุการณ์ทำคุณบูชาโทษ จุดจบไม่สวยงามเช่นนี้ปรากฏตัวอย่างให้เห็นมากมาย
เพราะเหตุนี้ แม้จะเป็นเรื่องแสนง่าย ก็ยังไร้เซียนมนุษย์ผู้ใดลงมือทำ
ไม่มีใครอยากแบกรับชื่อเสียเช่นนี้
คู่เนตรงดงามของหลัวซู่เปี่ยมความมุ่งมั่น “ข้าก็ไม่อยาก แต่ไม่มีหนทางอื่นแล้ว”
“ศาลาหลักไม่อยากรับมือเรื่องนี้ ขุมกำลังอื่น ๆ ก็ไม่อยากเข้าพัวพัน ปราณประหลาดนี้จะยังแพร่ตัวต่อไป และเราศาลาเติงเซียนยื้อไม่ได้แล้ว”
หลัวซู่ค่อย ๆ ลุกขึ้น “ข้าไม่อยากเห็นมรดกที่บรรพชนสืบทอดเนิ่นนานต้องถูกทำลายในมือข้า ต้องมีใครสักคนทำเช่นนี้”
“ประมุขศาลา…”
“ไม่ต้องเกลี้ยกล่อมหรอก ข้าตัดสินใจแล้ว”
หลัวซู่กล่าวขัดวาจาผู้อาวุโส ยกมือขึ้นฉีกสุญตาเตรียมจากจรทว่าเสียงหนึ่งพลันดังขึ้นจากนอกประตู
“รอเดี๋ยว!”
สตรีในชุดขาวเรียบง่ายและชายใบหน้าคมเข้ม ร่างสูงใหญ่เดินเคียงกันเข้ามา
คนทั้งสองมิใช่ใครอื่น นอกจากเฉียนฮวั่นโหรวและเจียงผิงอัน
หลัวซู่กล่าวกับเฉียนฮวั่นโหรว “พี่หญิงเฉียน เจ้ามาทันเวลาพอดี เรื่องของศาลาเติงเซียนจะถูกส่งต่อให้เจ้า ปราณประหลาดนี้แพร่ตัวเร็วเกินไป ข้าต้องลงมือ หาไม่คนจะตายกันมากกว่านี้”
เจียงผิงอันชื่นชมในความมีคุณธรรมของหลัวซู่ เอ่ยปากขึ้นว่า
“ไร้จำเป็นต้องทำเช่นนี้ ข้านำโอสถคุ้มภัยจำนวนหนึ่งมาจัดการเหล่าผู้กลายพันธุ์แ