ล้ว”
หลัวซู่ส่ายหัว “เจ้าไม่รู้ว่ายามนี้มีผู้ติดเชื้อมากเพียงไหน ต่อให้เจ้าซื้อโอสถมาได้ล้านเม็ดก็มิช่วยอะไร อีกอย่าง เจ้าคงซื้อมากเพียงนั้นมิได้อยู่ดี”
โอสถคุ้มภัยล้านเม็ดมีมูลค่าหลายร้อยล้านผลึกวิญญาณ เทียบราคาได้กับศาสตราเซียนทั่วไปหนึ่งชิ้น
เนื่องจากการขยายตัวของผู้ติดเชื้อ ขุมกำลังหลักทั้งหลายล้วนกักตุนโอสถคุ้มภัย ราคาของโอสถคุ้มภัยจึงถีบตัวสูงอย่างบ้าคลั่ง
ไม่ว่าเจียงผิงอันกับเฉียนฮวั่นโหรวจะมั่งคั่งเพียงไร ก็ยังยากจะซื้อโอสถคุ้มภัยมากมายเพียงนั้น
เจียงผิงอันเงียบไปครู่หนึ่ง ก็ถามขึ้น “หากสิบล้านเม็ดเล่า?”
“ในเวลาเช่นนี้ ไม่มีเวลาล้อเล่นกับเจ้าหรอกนะ”
สีหน้าของหลัวซู่เย็นเยียบ หากมิใช่เพราะเห็นแก่หน้าเฉียนฮวั่นโหรว นางคงระเบิดโทสะไปแล้ว
กระทั่งขุมกำลังมหาอำนาจในภพบุกเบิกยังอาจมิสามารถหาโอสถคุ้มภัยสิบล้านเม็ดได้ นับประสาอะไรกับเจียงผิงอัน?
เจียงผิงอันมิได้อธิบาย โยนแหวนเก็บของวงหนึ่งให้นางทันที
หลัวซู่เอื้อมมือรับแหวนเก็บของโดยเผลอตัว “นี่เจ้าทำอะไร? คิดว่าตัวเองซื้อโอสถคุ้มภัยสิบล้านเม็ดได้จริง ๆ…”
เมื่อเห็นโอสถคุ้มภัยในแหวนเก็บของ เสียงของหลัวซู่ก็ขาดหายกลางคัน ภูเขาสูงชันที่อกเสื้อนางสะท้านรุนแรง ดวงตาคู่งามเบิกกว้าง
“อะ… โอสถคุ้มภัยสิบล้านเม็ด! เป็นไปได้เช่นไร!”
กระทั่งผู้เจนหล้าอย่างหลัวซู่ยังอดตกใจมิได้
“มีสิบล้านเม็ดจริง ๆ หรือ?”
ผู้อาวุโสที่ข้างกันอ้าปากกว้าง สีหน้าเหล