ือเชื่ออย่างยิ่ง
ในเวลาเช่นนี้ โอสถคุ้มภัยสิบล้านเม็ดก็ทำให้เซียนมนุษย์ปราชันยื้อแย่งอย่างบ้าคลั่งได้!
เจียงผิงอันไปได้โอสถคุ้มภัยมากมายเช่นนี้จากที่ใด?
เมื่อเห็นสายตางุนงงระคนตกใจของหลัวซู่และผู้อาวุโส เจียงผิงอันก็อธิบายว่า
“ยามเรากลับบ้านเกิด เราบังเอิญผ่านไปเจอสุสานโบราณ และได้มันมาจากในนั้น”
หลัวซู่ “…”
ผู้อาวุโส “…”
จะแถก็ช่วยแถให้เนียนหน่อยมิได้หรือ?
จะให้พวกเขาเชื่อได้อย่างไร?
ยามขาดแคลนโอสถคุ้มภัย ก็บังเอิญไปเจอสุสานโบราณเข้าและไปเจอโอสถคุ้มภัยมากมายในนั้น เรื่องบังเอิญเช่นนี้จะมีในโลกหล้าได้อย่างไร
สำหรับผู้อื่น โอสถคุ้มภัยหนึ่งเม็ดมีมูลค่านับหมื่น ๆ ผลึกวิญญาณ แต่สำหรับเจียงผิงอัน ใช้เพียงหนึ่งผลึกวิญญาณก็เหลือเฟือ
ตัวโอสถคุ้มภัยนั้นมูลค่ามิได้สูง หลัก ๆ ก็เพราะวัตถุดิบมีน้อยซ ้ายังเป็นทรัพยากรสำคัญในการไปยังทะเลเซียนมาร มันจึงมีราคาแพง
ยามนี้เมื่อมีการแพร่กระจายของพลังลึกลับ มูลค่าของโอสถคุ้มภัยจึงทะลวงสูงลิบ
หลัวซู่ฉลาดยิ่ง นางไม่ถามถึงที่มาของโอสถคุ้มภัยนี้ รู้ว่าต้องแกล้งโง่เช่นไร ซึ่งเป็นความสามารถสำคัญในการเข้าสังคม
“แม้โอสถคุ้มภัยเหล่านี้จะแก้ปัญหาฉุกเฉินไปได้ แต่ผู้ติดเชื้อก็มีมากเกินไป เท่านี้ไม่พอหรอก”
จำนวนผู้ฝึกตนที่ถูกอำนาจประหลาดนี้แทรกซึมเกินร้อยล้านไปแล้ว โอสถคุ้มภัยเหล่านี้อย่างมากก็แค่ยื้อเวลาได้สักพัก
เจียงผิงอันเอ่ยเสียงขรึม “ข้ามีแผนจัดการวิกฤตินี้”