บไป
“เช่นนั้น… พี่ผิงอันก็ระวังตัวด้วยนะ”
“ไม่ต้องห่วง ข้าไม่เป็นไรหรอก”
เจียงผิงอันหันมากล่าวกับหมัวล่วนอีกครั้ง “ข้าหวังว่าเจ้าจะไม่ทำให้ข้าผิดหวัง ข้าในยามนี้อยากได้ศัตรูร่วมขอบเขตยิ่ง”
“ข้าจะรอดูว่าเจ้าจะสามารถแค่ไหน!”
หมัวล่วนกล่าวด้วยภาษาของเขตหวงห้าม โคจรปราณเซียนในกาย ก่อนจะออกหมัดขยี้สุญตาเข้าใส่เจียงผิงอันอย่างง่ายดาย
ขณะเดียวกันนั้น เจียงผิงอันก็ออกหมัด
พริบตาที่หมัดทั้งสองปะทะ สุญตาระหว่างทั้งสองก็พังทลาย สองฝ่ายล้วนปลาสนาการจากที่อย่างพร้อมเพรียง รัศมีจากกฎเกณฑ์ของทั้งคู่แผดปะทะเรืองรองรอบทิศ
ผู้ฝึกตนใต้ขอบเขตบูรณาการจ้องมองมาตาค้าง สีหน้าตะลึงงัน
“สองคนนั้นสู้กันแล้วหรือ? ไฉนไม่เห็นอะไรเลย!”
อย่าว่าแต่ผู้ฝึกตนใต้ขอบเขตบูรณาการ กระทั่งผู้ฝึกตนขอบเขตบูรณาการยังยากพินิจการต่อสู้ระหว่างทั้งสองชัดเจน
นี่เป็นการต่อสู้ระหว่างผู้ฝึกตนขั้นต้นขอบเขตบูรณาการจริง ๆหรือ?
ทั้งสองปะทะกันในสุญตาอันพังทลายอย่างบ้าระห ่า แต่ละหมัดประหนึ่งใช้วิชาลับระดับสูงสุด
การประมือของทั้งสองทวีความร้ายแรงขึ้นทุกขณะ ปราณชวนขนลุกแผ่ตัวต่อเนื่อง
“ผู้ฝึกตนใต้ขอบเขตมหายาน ถอยไปแสนลี้” เฉียนฮวั่นโหรวเอ่ยปาก
มิติในภพแร้นแค้นนั้นไม่เสถียร สามารถเคลื่อนทะยานพันลี้ในพริบตา หากทั้งคู่ยังสู้กันรุนแรงขึ้นเรื่อย ๆ เช่นนี้ หากระยะใกล้เกินไปผู้อื่นก็อาจถูกกระทบได้
“ไม่เห็นต้องถอยแสนลี้เลย ผู้ต่อสู้มิใช่ยอดฝีมือขอบ
