ยอดฝีมือเผ่ามารทั้งหลายล้วนเคลือบแคลงในตัวตนของมารสวรรค์
“เจ้าจะพิสูจน์ได้เช่นไร?” มารหมาป่าเงาขจีถาม
ฉัวะ!
ไม่ทันสิ้นเสียง แสงสีดำสายหนึ่งก็วูบไหว แขนของมันข้างหนึ่งขาดร่วง
เมื่อเห็นศาสตราเซียนในมือมารสวรรค์ ยอดฝีมือมารทั้งปวงล้วนร่างสะท้าน
โลกหล้ามีบันทึกถึงศาสตราเซียนทั้งหลาย แต่พวกมันไม่เคยเห็นศาสตราเซียนชิ้นนี้มาก่อน!
“คารวะใต้เท้ามารสวรรค์!”
แม้พวกมันจะไม่กล้าแน่ใจเต็มที่ว่าอีกฝ่ายเป็นใคร แต่ผู้ใดใช้ให้อีกฝ่ายแข็งแกร่งเหลือล้น ซ ้ายังมีศาสตราเซียนในมือ พวกมันจึงทำได้เพียงจำนน
มารสวรรค์โยนศาสตราเซียนให้มารหมาป่าเงาขจี “ข้าจะให้เจ้ายืมศาสตราเซียนชิ้นนี้ไปใช้ชั่วคราว ภายในสิบปี ทำลายนิกายเทวมารเสีย”
ยอดฝีมือเผ่ามารมองหน้ากันไปมาด้วยสายตาสุดงุนงง ไฉนมารสวรรค์จึงอยากทำลายนิกายเทวมารกัน?
“ใต้เท้ามารสวรรค์ ด้วยศาสตราเซียนเพียงชิ้นเดียว ทำลายนิกายเทวมารมิได้หรอกขอรับ แม้ศาสตราเซียนของนิกายเทวมารจะเสียหาย แต่รากฐานของพวกเขาก็ลึกล ้ายิ่ง ยากจัดการอยู่ดี”
“ปัญหาหลักคือฝ่ายนิกายเทวมารมีสัตว์ประหลาดอยู่ผู้หนึ่ง ไร้เทียมทานในขอบเขตเดียวกัน เขาลำพังก็กวาดล้างปวงอริใน
ขอบเขตเดียวกันได้ เรามิอาจหยุดเขาได้เลย หากเปิดศึกกัน เราจะเสียหายมหาศาลแน่”
หากว่าถึงกำลังโดยรวม เผ่ามารแข็งแกร่งกว่านิกายเทวมารมากนัก และหากว่าด้วยพลังต่อสู้รายบุคคล พวกมันเผ่ามารก็แข็งแกร่งกว่า แต่อีกฝ่ายมีสัตว์ประหลาดที่บดข
