ยี้ปวงอริในขอบเขตเดียวกันได้อยู่
“เจียงผิงอันน่ะหรือ? ไม่ต้องไปกลัวหรอก”
มารสวรรค์ยกมือขึ้น แล้วโลหิตสีดำหยดหนึ่งก็ลอยออกมาบนมือ
โลหิตสีดำหยดนี้แผ่บรรยากาศเย็นเยียบมืดมิด เพียงหยดเดียวก็ทำให้ยอดฝีมือเผ่ามารทั้งหลายสัมผัสได้ถึงภัยคุกคาม
ยอดฝีมือเผ่ามารทั้งปวงล้วนตกใจ ใต้เท้ามารสวรรค์ผู้นี้แข็งแกร่งเพียงไรกัน? โลหิตเพียงหยดก็สร้างความกดดันถึงเพียงนี้
เป็นเซียนหรือ?
จริงด้วย!
เป็นไปได้แน่แท้!
หากใต้เท้ามารสวรรค์ผู้อยู่มาแต่โบราณมีชีวิตจนบัดนี้ได้ ก็มีเพียงเซียนผู้เป็นอมตะเท่านั้นจะทำได้!
เมื่อนึกถึงตรงนี้ สายตาของเหล่ายอดฝีมือเผ่ามารก็เปี่ยมความยำเกรง
ในโลกนี้ยังมีเซียนอยู่ด้วย
มารสวรรค์ผลักโลหิตสีดำหยดนี้ไปหาพวกมัน “โลหิตหยดนี้สร้างอัจฉริยะไร้เทียมทานผู้หนึ่งได้ จัดการเจียงผิงอันก็ง่ายแล้ว”
“นอกจากนั้น ข้าจะกลับเขตแดนมารมืดทมิฬไปหาคนมาช่วยพวกเจ้า ภายในสิบปี พวกเจ้าต้องทำลายนิกายเทวมารให้ได้!”
เขตแดนมารมืดทมิฬ? ยอดฝีมือเผ่ามารเปี่ยมความสะพรึงปรากฏว่าตำนานเป็นเรื่องจริง มารสวรรค์มาจากเขตแดนมารมืดทมิฬจริง ๆ ด้วย
มีเขตแดนมารมืดทมิฬช่วยเหลือ นิกายเทวมารก็มิพ้นรอเวลาบรรลัยแน่แท้
“ขอรับ ใต้เท้ามารสวรรค์!”
ยอดฝีมือเผ่ามารทั้งหลายล้วนปรีดา ขอเพียงทำลายนิกายเทวมารได้ แดนอุดรทั้งหมดก็จะเป็นของพวกมันเผ่ามาร
เจียงผิงอันกับนิกายเทวมารบ้าบออะไร ไม่ว่าพวกเขาจะแข็งแกร่งแค่ไหน จะยิ่งยงไปกว่าเขตแดนมารม
