ี้ด้วย และจะให้สมบัติลับหนึ่งชิ้นกับตระกูลมั่วเป็นสินชดเชย”
“พวกเจ้าตระกูลมั่วมีปัญหาหรือไม่?”
นอกจากตัวเจ้านิกายเองเป็นอัจฉริยะล ้าเลิศ บุตรีของเขายิ่งร้ายกาจไปใหญ่ หากทั้งสองต้องออกจากนิกายเทวมาร มันจะกลายเป็นความสูญเสียมหาศาลสำหรับนิกายเทวมาร
สีหน้าของยอดฝีมือตระกูลมั่วซับซ้อนอย่างยิ่ง พวกเขามิได้ตอบเห็นได้ชัดว่าไม่พอใจกับผลลัพธ์นี้
เฉียนฮวั่นโหรวพลันเอ่ยปากกับเจียงผิงอัน “ตามข้ากลับต้าเฉียน ข้าจะให้เสี่ยวซานลงจากบัลลังก์ ให้เจ้าขึ้นเป็นจักรพรรดิแทน”
ทันทีที่วาจานี้ถูกกล่าว ยอดฝีมือทั้งหลายในนิกายเทวมารก็ผงะตะลึง
ปรากฏว่าเฉียนฮวั่นโหรวจะให้คนนอกขึ้นเป็นจักรพรรดิ นับแต่ก่อตั้งต้าเฉียนมา เหตุการณ์เช่นนี้ไม่เคยเกิดมาก่อน
ปวงชนล้วนสงสัยว่าเหตุใดเฉียนฮวั่นโหรวจึงอยู่ที่นี่ แต่ยามนี้เหตุผลชัดเจนแล้ว
นางมาเพราะเจียงผิงอันแน่ ๆ
นี่อาจเป็นเหตุผลที่เจียงผิงอันกล้าปราชันเซียน เพราะมีผู้สนับสนุนใหญ่อยู่
“เราเผ่าจิ้งจอกเก้าหางเต็มใจออกไปกับเจ้านิกาย” ยอดฝีมือจากเผ่าจิ้งจอกเก้าหางนางหนึ่งเอ่ยปาก
มีเจียงเมี่ยวอีอยู่ ต่อให้เผ่าจิ้งจอกเก้าหางแยกตัวเป็นเอกเทศก็ยังเป็นเผ่าระดับสูงสุดได้ มิต้องพูดถึงว่ายังมีเจียงผิงอันและช่องทางทรัพยากรของเขาอีก
“อย่าได้วู่วาม! เราสกุลมั่วมิได้โทษเจ้านิกาย เมื่อครู่ข้าแค่คิดอยู่ว่าจะชดใช้ให้เจ้านิกายเช่นไร มั่วชงนั่นก็เลวเกินไปนัก ถึงกับจะเอาบุตรีเจ้านิกายมาแลกทรัพ