่สุดในการทำลายเจียงผิงอันเช่นกัน
แม้ความตายของเจียงผิงอันจะลดทอนอำนาจของนิกายเทวมารแต่ศาสตราเซียนหนึ่งชิ้นก็จะกลบจุดบอดนี้
สีหน้าของเจียงผิงอันไร้ความกลัว จ้องมองเซียนจากเขตแดนมารมืดทมิฬตรง ๆ “สุนัขเฒ่า เจ้าคิดว่าเจ้ามีศาสตราเซียนอยู่คนเดียวหรือ?”
“เฮือก!”
เมื่อได้ยินเจียงผิงอันด่าทอเซียนเป็นสุนัขเฒ่า ยอดฝีมือทั้งปวงล้วนสูดหายใจเฮือก
ยอดฝีมือเหล่านี้ไร้ความกล้าพูดกับเซียนเช่นนี้ แต่เจียงผิงอันช่างหาญกล้า นี่หาที่ตายอยู่หรือ?
“เจ้านิกาย ศาสตราเซียนของเรานิกายเทวมารพังอยู่นะ” ยอดฝีมือจากเผ่าจิ้งจอกเก้าหางรีบส่งกระแสปราณเตือนเจียงผิงอัน
เจ้านิกายอาจไม่รู้ว่าศาสตราเซียนของนิกายเทวมารเสียหายอยู่จึงกล้าพูดกับอีกฝ่ายเช่นนี้
เมื่อได้ยินว่าตนถูกผู้ฝึกตนระดับต ่าดูหมิ่น หมอกดำรอบกายร่างนั้นก็สั่นสะท้านรุนแรง เงื้อมีดในมือขึ้น
“สามหาว ในเมื่อเจ้าอยากตาย ข้าก็จะส่งเจ้าไปโลกหน้าให้”
ทุกผู้ล้วนหน้าถอดสี
ทำเช่นไร? ทำเช่นไรดี? ต้องสู้กันจริง ๆ หรือ?
รอยยิ้มเหี้ยมเกรียมปรากฏบนใบหน้ามั่วชง หนนี้เจียงผิงอันตายแน่!
ทันใดนั้น กระบี่สีทองเรืองรองเล่มหนึ่งก็แหวกสุญตา ฟาดฟันใส่หมอกดำอย่างหนักหน่วง
หมอกดำระเบิดออก เผยตัวตนซึ่งถูกปกคลุมด้วยเนื้อหนังภายใน ดูคลับคล้ายมนุษย์ แต่มีหูและปีกซึ่งใหญ่กว่ามนุษย์อย่างสังเกตได้
อึดใจต่อมา หญิงงามล ้าเลิศนางหนึ่งก็ปรากฏในสุญตาเยี่ยงเทพีเรืองรองรัศมีทั่วกาย ให้บรรยากาศส
