่างไรดี
ใบหน้าของจี้เฟยซีดขาว ราวผลลัพธ์ประจักษ์ตรงหน้า ก่อนจะแผดเสียงอย่างบ้าคลั่ง “ผู้ใดกล้าส่งบุตรีข้าให้เขา ข้าจะสู้ตายกับมัน!”
การที่อีกฝ่ายจู่ ๆ ก็จะมาพาบุตรีนางไป ย่อมไม่ใช่เรื่องดี
จี้เฟยขอตายดีกว่าทนมองบุตรีถูกส่งตัวแลกทรัพย์
ผู้อาวุโสใหญ่มั่วชงพลันกล่าวกับจี้เฟย “หากเจ้าอยากตาย ก็อย่าลากผู้อื่นไปตายด้วยสิ เจ้าจะให้ทั้งนิกายเทวมารถูกฝังไปกับเจ้าหรือ?”
เมื่อทราบว่าคนจากเขตแดนมารมืดทมิฬจะมาพาเจียงเมี่ยวอีไปผู้ยินดีกว่าใครก็คือมั่วชง
เขากังวลยิ่งว่าเจียงเมี่ยวอีจะเติบใหญ่
แม้เจียงเมี่ยวอีจะยังไม่เริ่มฝึกฝน จากนิมิตยามนางเกิดมาก็ประจักษ์ได้ว่าแม่หนูนี่จะโตมาน่ากลัวเพียงไร
หากเจียงเมี่ยวอีเติบใหญ่ เผ่าจิ้งจอกเก้าหางจะกลบรัศมีตระกูลมั่วของพวกเขาแน่นอน
นอกจากนั้น เจียงเมี่ยวอียังเป็นบุตรีของเจียงผิงอัน มั่วชงมีความแค้นกับเจียงผิงอัน หากเจียงเมี่ยวอีเติบใหญ่ ผู้โชคร้ายรายแรกก็จะเป็นมั่วชง
เรื่องสำคัญที่สุดคือ หากไม่ส่งตัวเจียงเมี่ยวอีไป ก็ต้องสู้กับเซียนผู้ถือศาสตราเซียน มิอาจเอาชนะได้เลย
ไม่มีใครอยากตาย หลายคนคิดส่งตัวเจียงเมี่ยวอี แต่ผู้พูดออกเสียงคือมั่วชง
เมื่อได้ยินวาทะของมั่วชง ดวงตาของจี้เฟยพลันแดงก ่า สองมือเปลี่ยนเป็นกรงเล็บแหลม จิตสังหารพวยพุ่งคละคลุ้ง “มั่วชง เจ้าวอนตายเสียแล้ว!”
“ข้าวอนตาย? ข้าอยู่ในขั้นปลายขอบเขตบูรณาการ แต่เจ้าอยู่เพียงขั้นกลาง จะฆ่าข้าได้หรือ?”
มั่ว
