แต่ก็ไม่เคยสำเร็จ
แล้วทำไมเขาถึงติดตามผู้หญิงมาซื้อหยกที่เมืองเจียงได้ล่ะ
กระทั่งท่าทีของคุณชายสามเวินที่มีต่อเธอก็ดีไม่น้อย ผู้หญิงคนนี้ต้องเป็นคนรักของคุณชายสามเวินแน่ ๆ
ถึงจะคิดว่าคุณเหวินไม่เข้าใจรสชาติของนครบุปผา*[1] ก็เถอะ แต่ก็ไม่คาดคิดว่า… หึ! อย่างว่า มีไม่มีชายใดไม่รักผู้หญิงสวย และคุณชายสามเวินก็ไม่ใช่ข้อยกเว้น
เฝ่ยไป๋ลู่รับรู้อยู่ตลอดว่ากำลังถูกลอบมอง เธอรู้สึกไม่สบายใจ จึงกล่าวเสียงเย็นชา “เถ้าแก่ฉือ คุณแต่งงานมาหลายปี ได้รับการสนับสนุนจากภรรยาและครอบครัว ทำให้สร้างโชคลาภในช่วงวัยกลางคนได้ ทั้งยังมีภรรยาและลูก ๆ จึงต้องมีความรู้สึกรับผิดชอบ เพราะอย่างนั้นอย่ายุ่งเกี่ยวกับดอกท้อจะดีกว่านะคะ ไม่งั้นปัญหาไม่จบแน่”
ครอบครัวที่ถูกฉือยงทรยศพังทลาย จึงยากจะจริงใจต่อภรรยา ในขณะเดียวกันเขาก็มีปัญหาเรื่องความใคร่และตัณหา จึงอาจพบคู่นอนที่ทำตัวไม่ดี
และการยุ่งเกี่ยวกับนารีล้วนแต่ส่งผลต่อโชคลาภ และย่อมเกิดเหตุนองเลือดอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้
ฉือยงเปิดร้านขายของเก่าย่อมมีความรู้เรื่องอภิปรัชญาอยู่บ้าง
เมื่อโดนจ้องมองด้วยสายตาเฉียบคมของเฝ่ยไป๋ลู่ เขาก็รู้สึกผิดเล็กน้อยโดยไม่มีเหตุผล แต่ในไม่ช้าก็แทนที่ด้วยสายตาที่โกรธแค้น
เขาถูกเพื่อน ๆ เยาะเย้ยมาตลอดว่าเกาะครอบครัวภรรยาเพื่อครอบครองร้านหย่งชิ่งฟาง
ผู้หญิงคนนี้ก็อีกคน ทั้ง ๆ ที่เธอเป็นแค่คนรักคุณชายสามเวิน ไม่ต่างจากของเล่นของคุณชาย แ
