เรือนผมยาวของหูหงเทียนขมวดมวยปักปิ่น สวมชุดคลุมสีทอง เรืองรองท่ามกลางแสงตะวัน
เขามิได้ซ่อนปราณ เจตจานงกระบี่ดุดันชวนให้ลมหายใจขาด ห้วง
เมื่อได้ยินคาเสนอของหูอวิ้น สีหน้าของปวงชนจากหุบเขา พยัคฆ์ดาและสานักขวานฟ้ าต่างแปรเปลี่ยน
ทุกผู้ล้วนตั้งใจมาทาเหมืองที่นี่
มิคาดว่าเคหาสน์เขาหลอมกระบี่จะมาพัวพันด้วย
พวกเขารู ้จักหูหงเทียนผู้นี้เป็ นอย่างดี คนผู้นี้มักติดอันดับต้น ๆ จากการแข่งขันทั้งหลาย สู้ได้กระทั่งกับอัจฉริยะจากสานักเพียว เหมี่ยว
หูหงเทียนบรรลุกฎเกณฑ์แห่งทองอันสมบูรณ์ และยังบรรลุเคล็ด พิรุณกระบี่อันทรงพลัง
ด้วยระดับของส านักขวานฟ้ าและหุบเขาพยัคฆ์ด า ไร ้ผู้ใดใน ขอบเขตเดียวกันรับมือหูหงเทียนได้เลย
ที่เคหาสน์เขาหลอมกระบี่บอกจะไม่รังแกผู้อ่อนแอ ตัดสินอย่าง ยุติธรรม สุดท้ายก็แค่ลมปาก
แม้ในใจหยางเฉาหมิงและหนิงโหยวจะสุดแสนไม่ยินยอม แต่ก็มิ กล้าเผยสิ่งใดออกไป
นี่คือกฎ ผู้แข็งแกร่งเท่านั้นที่มีสิทธิ์พูด
“มีแต่ขยะแท้ ๆ ไม่มีผู้ใดกล้าท้าทายข้าเลยหรือ?”
หูหงเทียนดูประชดประชัน
การไร ้เทียมทานนั้นช่างอ้างว้าง มีเพียงระดับสานักเพียวเหมี่ยวที่ จะมีอัจฉริยะประชันตนได้
บางทีอาจรอดพ้นกระบวนท่าจากเจียงผิงอันในข่าวลือได้ และ บางทีด้วยปัญญาของเขา สองสามกระบวนท่าก็อาจเอาชนะอีกฝ่ ายก็ ยังไหว
ต่อหน้าคาล้อเลียนนี้ คนจากทั้งสองสานักแม้เดือดดาลก็ไม่กล้า พูด
