“ใครกันหักหลังเรา!”
ต้องมีใครสักคนแพร่งพรายข่าวล่วงหน้า ให้อีกฝ่ ายมาซุ่มโจมตี แน่นอน
คนผู้นั้นต้องตาย!
หยางเฉาหมิงมิได้รีบร ้อนลงมือ ยิ่งอยู่ในค่ายกลนาน ยิ่งดีสาหรับ พวกเขา
เขาหันไปยิ้มให้เจียงผิงอัน “ผู้อาวุโสอู๋ ไฉนไม่มาหาเราเล่า?”
ทุกผู้ในสานักขวานฟ้ ามองเจียงผิงอันเป็ นตาเดียว สายตาเปี่ยม ด้วยโทสะแค้นเคือง
“เจ้านี่เอง!”
เจียงผิงอันผงะ “ข้าหรือไส้ศึก?”
บทที่ 192 ค่ายกลสังหารสี่ทิศ
“ว่าแล้วต้องเป็ นเจ้า อู๋เชียนอวิ๋น!”
หนิงโหยวเดือดดาล อกซึ่งพันหนังสัตว์กระเพื่อมหอบรุนแรง
เพราะอู๋เชียนอวิ๋น สานักขวานฟ้ าของพวกนางจึงอยู่ใน สถานการณ์คับขัน
ว่าแล้วเชียว ข้าควรจัดการกับอู๋เชียนอวิ๋นเสียแต่ยามเริ่มสงสัย!
หนิงโหยวเงื้อขวานทอง เตรียมสับร่างของ ‘อู๋เชียนอวิ๋น’ เสีย
“ช ้าก่อน! ข้ามิใช่ไส้ศึก! ข้าไม่ใช่อู๋เชียนอวิ๋น!”
เจียงผิงอันรีบร ้อนร ้องตะโกน เปลี่ยนรูปลักษณ์สู่ใบหน้าดาษดื่น ซึ่งก็ยังมิใช่หน้าจริง
หากเผยหน้าจริง อีกฝ่ายน่าจะอยากสับร่างเขาหนักข้อขึ้นอีก
