ร่างโกลาหล สังหารบุตรมาร… มีเพียงสายเลือดของผู้ฝึกตนท้าทายสวรรค์เช่นนี้ จึงให้กำเนิดบุตรซึ่งก่อนิมิตยิ่งใหญ่เช่นนี้ได้
อู๋เฟยอวี่กล่าวยิ้ม ๆ “หากเจ้านิกายรู้ว่าข้าสู้ตายเพื่อช่วยลูกของเขา เจ้าว่ายามเจ้านิกายนำโอสถดี ๆ กลับมา เขาจะเลือกให้ผู้ใดก่อน?”
ได้ยินเช่นนี้ ผู้อาวุโสที่แนวหลังพลันเบิกตากว้าง
จริงด้วย!
ทำไมเขาคิดไม่ถึงกันนะ?
ไม่ได้แล้ว เขาต้องสู้ตายเหมือนกัน หากมีแผลสักนิดได้ยิ่งดี…
“ข้าจะสู้ทีละสิบตนเลย!”
ขณะเสียงตวาดดังเลื่อนลั่น ผู้อาวุโสสูงสุดหลู่ตันพุ่งมายังทัพหน้า ทิ้งการป้องกัน ไม่สนใจบาดแผล สู้กับเผ่ามารอย่างไม่คิดชีวิต
อึดใจต่อมา ปราณอันชวนสะพรึงก็ระเบิดออกจากท้องนภา และผางหาน ศิษย์พี่ของผู้อาวุโสสูงสุดก็ระเบิดสมบัติลับของตน ทำลายร่างมารแมลงพันขาไปหนึ่งตน
ผางหานกล่าวกับยอดฝีมือจากนิกายเทวมาร “ทุกท่านเป็นพยาน ตาเฒ่าผู้นี้ทำลายสมบัติลับของตนเองโดยไม่ตั้งใจเพื่อคุ้มกันบุตรีของผู้อาวุโสจี้ อย่าลืมบอกเจ้านิกายด้วยเล่า”
ยอดฝีมือจากนิกายเทวมารเกิดแรงบันดาลใจ ตื่นเต้นกันทันที“งั้นข้าก็จะลองระเบิดดูสักชิ้น ข้ายังไม่เคยระเบิดสมบัติลับมาก่อนเลย”
ยอดฝีมือจากนิกายเทวมารบุกตะลุยอย่างไม่สนบาดแผล
ยอดฝีมือเผ่ามารตะลึงจังงังจนสมองว่างโล่ง
สติแตก! ยอดฝีมือนิกายเทวมารสติแตกกันหมดแล้ว!
แค่สู้ไม่สนบาดแผลก็บ้าพอแล้ว นี่กระทั่งสมบัติลับล ้าค่ายังเอามาระเบิดเล่น!
ไม่กลัวขาดทุนกันหรือ?
นี่สมอง
