อนไว้ เก็บปราณไว้ภายในสามารถระเบิดการโจมตีรุนแรงสุดขั้วออกมาได้ในยามคับขัน”
“แม้กระบี่นี้จะอยู่ในระดับหนึ่ง แต่ก็เพียงพอให้กระทั่งผู้ฝึกตนซึ่งเพิ่งบรรลุขอบเขตแปรเทวะใช้ได้แล้ว”
อู๋เฟยอวี่มิอาจวางกระบี่เล่มนี้ลงได้ มิใช่เพราะมันล ้าค่าเพียงไรแต่เพราะมันสมบูรณ์แบบเกินไป ประหนึ่งเป็นงานศิลป์
แม้ผู้อาวุโสคนอื่น ๆ จะมิใช่นักตีอาวุธ แต่ก็ยังบอกได้ว่ากระบี่เล่มนี้ล ้าค่าจากคลื่นพลังอักขระของมัน
“ลองตีราคาหน่อย” เจียงผิงอันกล่าวอีกครั้ง
“ยามนี้เกิดศึก อาวุธหายาก กระบี่นี้น่าจะขายได้อย่างน้อยสิบกฎเกณฑ์”
อู๋เฟยอวี่ประมาณราคา
ข้างกันนั้น มั่วชงกัดฟันพูด “เจ้านิกายเจียง นี่เปลี่ยนประเด็นอยู่หรือ? ตาเฒ่าผู้นี้ถามอยู่ว่าช่องทางล่ะ? อาวุธวิเศษกับโอสถล่ะ?”
“เจ้าตาบอดหรือ?”
เจียงผิงอันถามย้อน
อกของมั่วชงอึดอัดคั้นแน่น เกือบหายใจสักเฮือกยังมิได้
เขาเป็นผู้อาวุโสใหญ่แท้ ๆ แต่กลับถูกรังแกเช่นนี้ เจ้านิกายรุ่นก่อนยังไม่ระห ่าเพียงนี้เลย
มั่วชงสะกดความอยากตบเจียงผิงอันให้ตายเอาไว้ สายตาเบนไปที่กระบี่ในมืออู๋เฟยอวี่
“นี่หรือสิ่งที่เจ้าซื้อ? กระบี่เล่มเดียวจะพอให้ใช้ได้หรือ? รู้หรือไม่ว่านิกายเทวมารมีศิษย์กี่คน?”
“ใครบอกเจ้าว่าเจ้านิกายผู้นี้มีแค่เล่มเดียว?”
เจียงผิงอันโบกมือ แล้วกระบี่นับพัน ๆ เล่มก็หลั่งไหลพรั่งพรูลงกองข้างตัว ส่งเสียงเกรียวกราวไม่หยุด
เพียงพริบตา ทั่วทั้งโถงก็ทองอร่ามวับวาม กระบี่กองระ
