ป ฝ่ายธำรงสันติจะถูกแต่งตั้งอย่างเป็นทางการ”
“เจียงผิงอันได้รับแต่งตั้งเป็นทูตธำรงสันติคนแรก รับหน้าที่ดูแลการรักษาระเบียบของฝ่ายรักษาระเบียบ มีอำนาจเทียบเท่าผู้อาวุโสคนหนึ่ง”
“หากพบเจ้าหน้าที่รักษาระเบียบกระทำการไม่ยุติธรรม สามารถติดต่อรายงานฝ่ายธำรงสันติได้เลย”
เมื่อศิษย์ศาลาเติงเซียนทั้งหลายได้ยินเช่นนี้ พวกเขาล้วนตกตะลึงถ้วนหน้า
“อำนาจของเจียงผิงอันเทียบเท่าผู้อาวุโสท่านหนึ่ง? เขามีดีอะไร!”
“ตั้งอะไรมาก็ไร้ประโยชน์ ก่อนหน้านี้ก็มีฝ่ายอะไรแบบนี้แหละแต่สุดท้ายก็มิถูกฝ่ายรักษาระเบียบทำลายไปอยู่ดีหรือ?”
“ฝ่ายรักษาระเบียบมีอำนาจมากเกินไป จัดการได้ยากยิ่ง”
คนมากมายมิได้มองฝ่ายธำรงสันติดีนัก
กระทั่งผู้อาวุโสคนอื่น ๆ ยังมิกล้าล่วงเกินฝ่ายรักษาระเบียบ เจียงผิงอันลำพังซึ่งยังไม่บรรลุขอบเขตบูรณาการด้วยซ ้าจะนับเป็นอะไร?เขาจะทำอะไรได้?
คนจากฝ่ายรักษาระเบียบยิ่งมิคิดมากมาย
เจียงผิงอันแค่คนเดียว จะมาสู้ผู้ฝึกตนนับแสนของฝ่ายรักษาระเบียบได้อย่างไร?
หลัวซู่ยกมือ โยนป้ายสีทองป้ายหนึ่งให้เจียงผิงอัน พลางถ่ายทอดปราณกล่าว
“นี่คือป้ายของข้า ด้วยป้ายนี้ เจ้าจะทำการได้โดยไร้อุปสรรคในศาลาเติงเซียน หากเกิดอะไรขึ้น ข้าจะปรากฏตัวทันที งานของเจ้ามีเพียงหนึ่ง ซึ่งก็คือก่อปัญหา”
“รับทราบขอรับ”
เจียงผิงอันรู้ว่าการก่อตั้งฝ่ายธำรงสันติ แท้จริงมิได้ทำเพื่อควบคุมฝ่ายรักษาระเบียบหรอก
จุดประสงค์คือให้เขาสร้างปัญหา