“ศึกศาลาเซียนปีนี้จบลงแล้ว ผู้ชนะคือเจียงผิงอัน”
หลัวซู่ประกาศผลศึกศาลาเซียน
แม้ก่อนหน้านี้จะตะกุกตะกักไปบ้าง แต่ผลก็ยังเหมือนเดิม
ศิษย์มากมายขุ่นข้องหมองใจ แต่ประมุขศาลาประกาศผลแล้วพวกเขาคัดค้านไปก็ไร้ประโยชน์
ศิษย์ผู้รับหน้าที่ดูแลตลาดเดิมพันล้วนตะลึงอึ้งทื่อ
ผู้เดิมพันตั้งมากมาย แต่มีผู้ชนะเพียงหนึ่ง
พวกเขาไปสืบหาทันทีว่าใครกันอาจหาญ ลงเดิมพันสองหมื่นแต้มผลงานข้างเจียงผิงอัน
อันที่จริง พวกเขาก็พอจะเดาได้แล้ว
เป็นไปตามคาด ผู้เดิมพันคือตัวเจียงผิงอันเอง
ปวงชนทั้งหลายอิจฉา ขบเขี้ยวกรามเจียนแหลกแล้ว
เจียงผิงอันได้แต้มผลงานกลับไปหนึ่งแสนในคราวเดียว!
เมื่อนับรวมแต้มผลงานห้าแสนกว่าแต้มที่ได้จากศึกศาลาเซียนเขาก็มีแต้มผลงานหกแสนกว่าแต้ม
หากปัดขึ้นให้เลขกลม ๆ ก็เกือบเจ็ดแสนแต้มผลงาน!
เกือบนำไปซื้อยอดสมบัติได้ชิ้นหนึ่ง
“จริงสิ ก่อนหน้านี้ใครพูดนะว่าหากเจียงผิงอันชนะ จะยกภรรยาตนเองให้อีกฝ่าย”
“อย่าแกล้งทำความจำเสื่อมสิ เจ้าพูดเองนะ!”
“เหลวไหล ไฉนข้าจึงจำไม่ได้”
การต่อสู้ของเจียงผิงอันทำให้เขาโด่งดังในศาลาเติงเซียน
เพียงแค่ว่า ชื่อเสียงของเขามิได้ดีนัก มีเสียงก่นด่าอยู่มากมาย
วิชามายาในตอนท้ายของเจียงผิงอันมิต่างจากล่วงเกินอัจฉริยะรุ่นปัจจุบันทั้งหลายถ้วนหน้า
มิติศาลาเซียนมลายไป สติรู้คิดของปวงชนคืนสู่ร่างต้น
ขณะที่เจียงผิงอันกำลังจะซื้อโอสถเก้าวงจรจักรวาลมาเยียวยาบาดแผลตน มิติตรงหน้าก็ถูกฉี