ันธสัญญาวิถีสวรรค์สีทองเล่มหนึ่งออกมา กล่าวขึ้นว่า “หากเราสองคนเป็นไส้ศึก ชั่วชีวิตนี้การฝึกฝนของเราจะค้างกับที่”
แล้วนางก็หยดโลหิตลงไปหยดหนึ่ง
เจียงผิงอันหยดโลหิตตามลงไป
พันธสัญญาวิถีสวรรค์ผลาญเผา แปรเปลี่ยนเป็นละอองแสงสีทองผสานเข้ากับเต๋าสวรรค์ ขณะที่บางส่วนจมลงในหว่างคิ้วของทั้งสอง
สีหน้าของหลัวซู่ผ่อนคลาย ในเมื่อพวกเขากล้ายืนยันตัวตนด้วยพันธสัญญาวิถีสวรรค์ มันก็หมายความว่าทั้งสองมิใช่ไส้ศึกแน่นอน
อันที่จริง ก่อนหน้านี้นางก็เคลือบแคลงตัวตนของทั้งสองเช่นกันแต่ยามนี้มิต้องกังวลแล้ว
หลัวซู่โบกมืออย่างเรียบเฉย กล่องไม้สีแดงใบหนึ่งปรากฏตรงหน้าเจียงผิงอัน
“ในนี้คือโอสถเก้าวงจรจักรวาลเม็ดหนึ่ง ฟื้นฟูบาดแผลของเจ้าได้ มิต้องใช้แต้มผลงาน”
“ผู้อาวุโส ข้าสะสมแต้มผลงานครบแล้ว สามารถซื้อเองได้ขอรับ”
เจียงผิงอันไม่อยากติดหนี้ หากใช้ทรัพยากรแก้ปัญหาได้ เขาก็จะใช้ทรัพยากร
หลัวซู่วางถ้วยชาลง “โอสถเก้าวงจรจักรวาลหายากยิ่ง หากไปจองมันที่ศาลาโอสถยามนี้ อย่างน้อยต้องรออีกสองสามเดือนกว่าจะได้มา รากฐานของเจ้าเสียหาย บาดแผลสาหัส หากรักษาไม่ทันกาลมันจะกลายเป็นภัยเรื้อรัง”
“เช่นนั้น ข้าโอนแต้มผลงานให้ผู้อาวุโสได้นะขอรับ” เจียงผิงอันว่า
“เจ้าไม่ต้องโอนให้ข้า ช่วยข้าเรื่องหนึ่งก็พอ”
ไร้สิ่งใดได้มาเปล่า ๆ จริงแท้ หลัวซู่เผยจุดประสงค์ของนาง “ข้ากำลังจะจัดตั้งฝ่ายธำรงสันติมาดูแลเหนือฝ่ายรักษาระเบียบ และข้าจะแต