’
เจียงผิงอันรู้สึกขอบคุณคนเหล่านี้ยิ่ง เก็บทรัพยากรของพวกเขาไป โยนร่างสังเวยให้อ่างสัมฤทธิผล นำไปแลกเป็นผลึกวิญญาณ
กว่าเจียงผิงอันจะเดินพ้นพนาผีเบญจภัย เขาก็มีบุปผาหน้าผีเป็นร้อย ๆ ดอก
“ยังห่างไกลเกินพอ”
เจียงผิงอันรำพึงในใจ
ยามนี้ มิเพียงเขาต้องสะสมแต้มผลงานให้ถึงสองแสนเพื่อไปยังศาลาสาขาหลัก ยังต้องสะสมแต้มผลงานอีกสามแสนแต้มเพื่อซื้อโอสถเก้าวงจรจักรวาลด้วย
รวมทั้งสิ้นห้าแสนแต้มผลงาน
เขาจะไป ‘โถงภารกิจ’ ก่อนเพื่อแลกบุปผาหน้าผีที่มีเป็นแต้มผลงาน แล้วค่อยคิดว่าจะหาแต้มผลงานที่เหลืออย่างไรภายหลัง
เขาเข้าค่ายกลเคลื่อนย้ายไปยังโถงภารกิจ
แม้ศาลาเติงเซียนจะมีบริเวณกว้างขวาง มันก็มีค่ายกลเคลื่อนย้ายมากมาย สัญจรไปมาสะดวกกว่ายามอยู่ภพแร้นแค้น
เมื่อเดินผ่านค่ายกลเคลื่อนย้าย ภาพตรงหน้าเจียงผิงอันก็แปรเปลี่ยนไปเป็นสถานที่คล้ายเมืองเมืองหนึ่ง
เมืองนี้ทั้งเมืองคือโถงภารกิจ ศิษย์ศาลาเติงเซียนทั้งหลายสัญจรไปมา
จะซื้อขายโอสถ อาวุธวิเศษและสัตว์ภูตกลายพันธุ์กันที่นี่ก็ได้และยังมีศิษย์ที่ตั้งแผงลอยขายอาวุธวิเศษอยู่ใกล้เคียง
เจียงผิงอันเห็นร้านหนึ่งคลับคล้ายไม่ค่อยมีคน จึงเดินเข้าไปหาช้า ๆ
รากฐานของเขาเสียหาย ตัวเขาเหมือนว่างโหวง เห็นได้ชัดว่ามีปราณในกาย แต่กลับมิอาจเสริมกำลังตนได้
ศิษย์ผมแดงซึ่งนั่งอยู่ในร้านชำเลืองมอง นำขวดสีแดงออกมาขวดหนึ่งพลันเอ่ยปาก
“นี่คือโอสถคึกคักพยัคฆ์มังกร หนึ่งแต้มผลงาน รับป
