ว
เช่นนี้จะสู้เช่นไรได้?
มิเพียงอีกฝ่ายดูดซับปราณวิญญาณได้ตลอดเวลา ยังกระทั่งมีอำนาจกาลเวลาด้วย!
ศึกอันยืดเยื้อและกระบี่เมื่อครู่ใช้พลังในตัวจินตี๋ไปส่วนใหญ่ หากยังสู้กันต่อไป เขานี่แหละจะเหนื่อยตายเอง
จินตี๋หันกายเผ่นหนี
แต่เจียงผิงอันหรือจะให้โอกาสเขา หลังจากกลืนโอสถฟื้นบาดแผล ก็ทะยานตามไปสู้ต่อ
ทุกครั้งที่จินตี๋ใช้เคล็ดพลังแห่งกำลัง เจียงผิงอันก็จะกลืนกินมันไปหมดสิ้น ความเข้าใจของเจียงผิงอันต่อกฎแห่งกำลังลึกล ้าขึ้นทุกขณะ พลังต่อสู้ของเขาทวีความกล้าแกร่ง
จินตี๋เห็นเจียงผิงอันแข็งแกร่งขึ้นเรื่อย ๆ ก็มิอาจทราบว่าจะบรรยายอารมณ์ขณะนี้ได้เช่นไร
เขารีบนำป้ายแสดงตนออกมา ติดต่อหัวหน้ากลุ่มคนอื่น ๆ ของฝ่ายรักษาระเบียบ
“มาช่วยหน่อยเร็ว! ข้าจะถูกเจียงผิงอันฆ่าอยู่แล้ว!”
หัวหน้ากลุ่มคนอื่น ๆ ได้ยินเช่นนี้ก็เกือบหลุดหัวเราะ
พวกเขารู้ว่าเจียงผิงอันคือใคร อีกฝ่ายเป็นเพียงผู้ฝึกตนขั้นต้นขอบเขตหลอมสุญตา
“เจ้าไม่บอกเลยล่ะว่าเจียงผิงอันฆ่าล้างกลุ่มเจ้าไม่เหลือแล้ว”
“พอเลย เจ้ามีอารมณ์ขันเช่นนี้ คงฉวยโอกาสล้างแค้น ฆ่าเจียงผิงอันไปแล้วสิท่า?”
หัวหน้ากลุ่มคนอื่น ๆ ล้อเลียนกลับมาตามกัน หาได้ถือวาทะจินตี๋เป็นจริงเป็นจังไม่
“อารมณ์ขันกับปู่เจ้าสิ! ยามนี้ข้าถูกเจียงผิงอันไล่ล่าสังหารอยู่ในพนาผีเบญจภัย! รีบมาช่วยข้าที!”
จินตี๋แผดเสียง
ใครบางคนตอบกลับมาอย่างนึกขัน “เจ้าถูกภาพหลอนในพนาผีเบญจภัยเล่นเข้าแล้ว
