รีบ ๆ กินยาสลายมายาเสียนะ”
“มันไม่ใช่มายาจริง ๆ เฟ้ย…”
ขณะที่จินตี๋จะพูดอะไร ป้ายแสดงตัวของเขาพลันระเบิดแหลก
เมื่อเสียงของจินตี๋เงียบไป หัวหน้ากลุ่มคนอื่น ๆ ก็งุนงงกันเล็กน้อย
“ไฉนไม่พูดเล่า?”
“จินตี๋คงมิได้อยู่ในอันตรายจริง ๆ ใช่หรือไม่?”
“เจ้าเชื่อหรือว่าเขาถูกผู้ฝึกตนขอบเขตหลอมสุญตาไล่ล่าอยู่เช่นนั้นเชื่อหรือไม่ว่าภายหน้า ข้าจะได้เป็นประมุขศาลา?”
“ข้าเชื่อว่าเจ้าจะได้เป็นประมุขศาลามากกว่าว่ะ”
ไร้ผู้ใดถือคำพูดจินตี๋จริงจังสักคน เพราะมันเป็นเรื่องเพ้อฝันแท้ๆ
สองขอบเขตห่างชั้นมหาศาล ยอดฝีมือขอบเขตบูรณาการสามารถบดขยี้ผู้ฝึกตนขอบเขตหลอมสุญตาจนตายได้ด้วยนิ้วเดียว
เว้นแต่เจียงผิงอันจะอยู่ในระดับอัจฉริยะสูงสุด บรรลุอำนาจศักดิ์สิทธิ์ จึงยังพอมีหวังริบหรี่จะเอาชนะจินตี๋ได้
แต่ถึงอย่างนั้น ก็ยังฆ่าจินตี๋มิได้อยู่ดี
ป้ายแสดงตัวของจินตี๋ถูกเจียงผิงอันทำลาย พิษในกายก็ยิ่งอาละวาดหนัก ปราณของเขาจวนเจียนหมดสิ้น พลังต่อสู้ถดถอยต่อเนื่อง
“เจียงผิงอัน เจ้ารู้ผลของการฆ่าข้าหรือไม่?”
“ไม่ช้าก็เร็ว ฝ่ายรักษาระเบียบของข้าจะครองอำนาจเหนือศาลาเติงเซียน หากเจ้าฆ่าข้า โลกนี้ก็จะไร้ที่ให้เจ้าเหยียบยืน!”
จินตี๋ยังคิดใช้การข่มขู่ให้เจียงผิงอันกลัว
เจียงผิงอันจ้องมองอีกฝ่ายอย่างเย็นชา “ดูเหมือนเจ้าจะมีน ้ายาแค่นี้ เช่นนั้นก็ไร้จำเป็นให้เจ้ามีชีวิตอยู่แล้ว”
เจียงผิงอันพลันชักมีดออกมาแทงตาของจินตี๋อย่างแรง โลหิต
