าร หลู่ตันจ้องมองปิงหยางด้วยสีหน้าบูดบึ้ง “เจ้าดูดี ๆ อย่าพูดเพ้อเจ้อนะ นี่คือศิลาสางกาลเวลาจริง ๆหรือ?”
ปิงหยางปาดเหงื่อจากใบหน้า จ้องมองลวดลายสีเขียวบนหลังมือเจียงผิงอัน
“ไม่ผิดแน่แท้ นี่คือศิลาสางกาลเวลาแน่นอน! ยามข้ายังเด็ก ข้าอ่านคัมภีร์โบราณของราชวงศ์ ลวดลายที่บันทึกในคัมภีร์คือลายนี้ไม่ผิดแน่!”
“นี่คือสิ่งที่เกือบทำลายราชวงศ์ปิงหยวนของเราเมื่อกาลก่อน!”
ยามวาทะนี้ถูกกล่าว สีหน้าขวัญผวาก็ปรากฏบนใบหน้าปวงชนพวกเขายิ่งวิ่งถอยห่าง กระทั่งคนของนิกายเทวมารยังโกยแน่บ
บางบุคคลไม่เคยได้ยินถึง ‘ศิลาสางกาลเวลา’ มาก่อน แต่คนส่วนใหญ่ล้วนทราบว่ากาลก่อน ราชวงศ์ปิงหยวนซึ่งเคยเป็นขุมกำลังสูงสุดของเผ่ามนุษย์แห่งหนึ่งเคยเกือบราบคาบเพราะยอดฝีมือผู้หนึ่งนำสิ่งต้องห้ามจากเขตหวงห้ามกาลเวลากลับมา!
“ภายในสามวัน สางกาลเวลาจะมา ขอเพียงถูกตรานี้ไว้ ไม่ว่าจะไปที่ใด มีข้อจำกัดเช่นไร ผู้ฝึกตนคนใด สางกาลเวลาก็จะหาตัวเจอ!”
“หากผู้ใดขัดขวาง ผู้ขัดขวางล้วนต้องตาย! หากมิใช่เราราชวงศ์ปิงหยวนยอมสละผู้อาวุโสท่านนั้นได้ทันเวลา เราราชวงศ์ปิงหยวนคงถูกทำลายไปแล้ว!”
งานเลี้ยงซึ่งเดิมครึกครื้นเป็นมิตรพลันเงียบเหงาหดหู่ทันทีเพราะการปรากฏตัวของศิลาสีเขียวก้อนนี้ สีหน้าปวงชนเปี่ยมความครั่นคร้าม
ไร้ผู้ใดคาดคิดว่าจะเกิดการเปลี่ยนแปลงเช่นนี้ขึ้น
เฉียนฮวั่นโหรวติดต่อเฉียนจั้วแห่งทัพขจัดปีศาจทะเลบูรพาหลังจากไถ่ถาม นางก็เอ่ยเสียง
