าคาดคิดมากนัก โลกใบนี้ที่เขาอยู่ชื่อว่าภพแร้นแค้น มีตัวตนแข็งแกร่งในภพอันสูงกว่าคอยเก็บเกี่ยวทรัพยากร
มหาจักรพรรดิไม่ยินยอมให้ชะตานำพา จึงออกจากภพแร้นแค้นบุกสู่ภพเซียน
ก่อนจาก เขาสร้างอ่างสัมฤทธิผลไว้ คิดสร้างผู้ที่แข็งแกร่งกว่าขึ้นมา
อ่างสัมฤทธิผลเชื่อมต่อกับหนึ่งสถานที่นามภพบุกเบิกทรัพยากรที่นี่ยังพรั่งพร้อมกว่าภพแร้นแค้นมากนัก
เจียงผิงอันมิอาจบรรยายความรู้สึกในขณะนี้ ในที่สุดเขาก็เข้าใจว่าเหตุใด จึงมีผู้พูดว่าความไม่รู้ก็เป็นความสุขอย่างหนึ่ง
สรรพสิ่งบากบั่นสู่จุดจบ แต่สุดท้ายพวกเขาก็เป็นเพียงอาหาร
ยามประจักษ์สัจธรรม ต้องสิ้นหวังถึงเพียงไร
ความรู้สึกอย่างสิ้นกำลัง โศกเศร้า ไม่ยินยอม และโทสะพรั่งพรูในหัวใจ
เนิ่นนานจากนั้น เจียงผิงอันก็ถามต่อ “ในภพเซียนมีวิธีคืนชีพคนตายหรือไม่?”
จิตศาสตราลังเลครู่หนึ่ง จึงตอบกลับ “มี”
เมื่อได้ยินเช่นนี้ ความกลัวและความคิดฟุ้งซ่านในใจเจียงผิงอันก็มลายสิ้น ดวงตาของเขาเปี่ยมความแน่วแน่
ไม่ว่าภพที่สูงกว่าจะมีอะไร เขาก็ต้องบรรลุเป็นเซียนให้จงได้!
จุดประสงค์ที่เขาฝึกฝน ก็เพื่อเป็นเซียนและคืนชีพบุพการีตน
จิตศาสตรามองท่าทีของเจียงผิงอันด้วยท่าทางอ ้าอึ้ง แต่สุดท้ายก็มิได้พูดออกไป สลับไปกล่าวว่า
“ภพแร้นแค้นของเจ้าพังทลายแล้ว เต๋าสวรรค์ไม่สมประกอบทรัพยากรร่อยหรอ การพัฒนาของวรยุทธ์ โอสถและยันต์เชื่องช้า”
“เมื่อเจ้าสังเวยทรัพยากรเทียบเท่ายอดสมบัติได้อีกชิ้น ข
