้าจะฟื้นตัวอย่างสมบูรณ์ และถึงยามนั้น ข้าจะสามารถเคลื่อนย้ายเจ้าไปฝึกฝนในภพบุกเบิกของเราได้”
“ภพบุกเบิกของเราถูกพบเข้า เกิดศึกใหญ่กับภพเซียนเพียงหนยามนั้นมหาจักรพรรดิก็เข้าช่วยเหลือ พิทักษ์กลุ่มเต๋าไว้ได้มากมายกฎเกณฑ์เต๋าสวรรค์ก็สมบูรณ์ เหมาะแก่การฝึกฝนของเจ้ามากกว่า”
เจียงผิงอันตกตะลึง “ข้าไปฝึกฝนที่ภพบุกเบิกได้ด้วยหรือ?”
“ใช่”
จิตศาสตราพยักหน้า
“แต่เจ้าต้องตระหนักถึงสัจธรรมที่ว่า แดนดินแห่งนั้นสมบูรณ์แตกต่างจากฝั่งภพแร้นแค้นของเจ้าซึ่งแผ่นดินใหญ่แหลกร้าวเป็นดวงดาวมากมาย”
“เจ้าบรรลุกฎแห่งแรงโน้มถ่วง รู้ว่านี่หมายความเช่นไร เม็ดทรายเพียงหนึ่งที่นั่นหนักกว่าบรรพตที่ภพของเจ้าสิบลูกเสียอีก ยามเจ้าไปฝึกฝนที่นั่นจะต้องอยู่ภายใต้แรงกดดันมหาศาล”
“ยามเจ้าอยู่ที่นี่ เจ้าทะลวงฟ้าทลายแดนดิน เคลื่อนย้ายเป็นหมื่นๆ ลี้ได้ในพริบตา แต่หากเจ้าไปที่นั่น ความเร็วการเหาะเหิน ระยะการโจมตีและจิตสัมผัสของเจ้าก็จะลดลงอย่างมหาศาล”
“มันจะสร้างความต่างทางความคิดของเจ้ามหาศาลเลยทีเดียว”
เจียงผิงอันพยักหน้า เขาย่อมทราบความน่ากลัวของแรงโน้มถ่วงเป็นอย่างดี
ก็เหมือนที่เขาไปยังคุกโน้มถ่วงในซากโบราณมหาจักรพรรดิก่อนหน้านี้ ต่อให้อยากก็มิอาจเหาะเหิน
แดนดินที่ภพบุกเบิกอัดรวมดวงดาราเกินคณานับ แรงกดดันของมันยิ่งน่าขนลุกไปกันใหญ่
ทันใดนั้น เจียงผิงอันก็นึกถึงบางสิ่งได้ ถามออกมาว่า “ในเมื่อแรงโน้มถ่วงที่ภพบุกเบิกของเจ้าน่