บพลัน จ้องมองการเปลี่ยนแปลงตรงหน้านางตาค้าง
ปรากฏว่าแรงสูบมหาศาลชวนขนลุกระเบิดออกมาจากร่างของเจียงผิงอัน สูบพลังในฟ้าดินเข้าสู่ร่างของเขาในพริบตา
ร่างซึ่งเดิมไร้ปราณ แปรสู่อัดแน่นด้วยปราณวิญญาณอีกครั้ง
บรรพชนจระเข้ซึ่งโจมตีเข้ามาผงะไปครู่หนึ่ง ก่อนจะถูกหมัดของเจียงผิงอันชกใส่ศีรษะจระเข้จนกรามแทบหลุด
เจียงผิงอันใช้จุลศาสตร์ไร้ลักษณ์ขยายร่าง ใช้ลวดลายอักขระคนเถื่อน ใช้วิชาเทียมเทพสงคราม
พลังอันร้ายกาจสะท้านทั่วฟ้าดิน
“เป็นไปไม่ได้! เป็นไปไม่ได้เด็ดขาด! ไฉนเจ้าจึงมีพลังกลืนกินแบบเดียวกับบรรพชนผู้นี้ได้!”
ดวงตาของบรรพชนจระเข้เบิกกว้าง มันตะลึงจังงัง ต่อหน้าการโจมตีอันดุเดือดนี้ มันปัดป้องอย่างทุลักทุเล กระเด็นถอยหลังไปอย่างต่อเนื่อง
พลังกลืนกินเช่นนี้มีเพียงมันอย่างแน่แท้ กระทั่งทายาทของมันในเผ่ายังไม่มีพลังกลืนกินเช่นนี้เลย
บรรพชนจระเข้ไม่เต็มใจแบ่งปันพลังของมันกับผู้ใด ต้องการเพียงครองโลกไว้ลำพัง พลังกลืนกินที่ทายาทเผ่ามีจึงไม่เลิศล ้าเท่าของมัน
แต่ปรากฏว่าเจียงผิงอันตรงหน้ามันกลับใช้พลังกลืนกินได้เหมือนมันทุกประการ!
สิ่งนี้สะเทือนหัวใจของบรรพชนจระเข้อย่างหนักหน่วง
เจียงผิงอันผู้ปรากฏตัวที่นี่คืออวตารร่างที่สามของเขา
อวตารกลืนสวรรค์
เจียงผิงอันใช้อ่างสัมฤทธิผลลอกเลียนแก่นฐานโลหิตของบรรพชนจระเข้ ทำให้อวตารของเขาฟื้นพลังกลืนกินกลับมา และพากำลังเสริมมาที่นี่
พลังกลืนกินของร่างนี้แข็งแกร
