าสำนักขวานฟ้า หนิงโหยว
หนิงโหยวฝึกฝนอยู่ในถุงเก็บสัตว์ภูต นางมีรูปร่างผอมเพรียวสวมกระโปรงหนังสัตว์ ห้อยขวานไว้ที่เอว ฝังอัญมณีก้อนหนึ่งที่สะดือข้างกันนั้นสักลายขวานด้ามน้อย เผยความอาจหาญบ้าดีเดือด
หนิงโหยวเห็นเจียงผิงอันเดินเข้ามา ยามนี้ก็อยากเอาหน้ามุดแขนตัวเองให้หายใจไม่ออกตายไปเสีย
แม้หนิงโหยวจะอยู่ในถุงเก็บสัตว์ภูตตลอดมา นางก็ยังได้ยินวาทะด้านนอกอยู่
ยามนี้ นางรู้ถึงตัวตนของเจียงผิงอันแล้ว
เดิมทีมันก็ไม่เป็นไร แต่ก่อนหน้านี้นางดันไปอวดโอ่ต่อหน้าอีกฝ่ายว่าเจียงผิงอันหลงรักนาง ขณะที่นางตอบปฏิเสธไป…
เมื่อนึกถึงตรงนี้ หนิงโหยวก็อายเสียจนอกแทบระเบิด
งามหน้านัก งามหน้าเหลือเกิน
“เจ้าท่อนไม้! ปรากฏว่าเจ้าแอบเลี้ยงสตรีไว้ในนี้!”
เมิ่งจิงตามเข้ามาในถุงเก็บสัตว์ภูต และตกใจยิ่งยามเห็นหนิงโหยว
“ใต้เท้าธิดาเทพ ท่านเข้าใจผิดแล้ว!”
หนิงโหยวกลัวว่าตนจะสร้างปัญหา จึงรีบอธิบายตัวตนและสถานการณ์ของนางออกมา
“อย่างนี้นี่เอง ข้ารึก็นึกว่าเจ้าท่อนไม้ของข้าจะกำเริบใหญ่ รู้จักเข้าหาสตรีก่อนเสียแล้ว”
เมิ่งจิงมิได้สงสัยในวาทะของอีกฝ่ายเลย เพราะนางรู้จักเจ้าท่อนไม้ดีมากนัก คนผู้นี้ไม่สนใจอะไรทั้งนั้นนอกจากการฝึกฝน เมื่อครู่ยามอยู่กับนาง เขาก็ยังแอบฝึกฝนอยู่เลย
“ขอบคุณที่ช่วยชีวิตข้า ข้าขอตัวก่อน”
หนิงโหยวก้มหัวขอบคุณเจียงผิงอัน มิกล้ามองชายผู้นี้ตรง ๆ
ว่าแล้ว นางก็เตรียมพร้อมจรจาก ยังละอายเกินกว่าจะเผชิญหน
