กาลก่อน เหตุผลที่เหลยจั้งไม่ยอมให้เมิ่งจิงกับเจียงผิงอันอยู่ด้วยกัน ก็เพราะกังวลว่าเจียงผิงอันจะมิอาจฝึกฝน เป็นตัวถ่วงให้เมิ่งจิงลำบาก
ดังนั้น เขาจึงตั้งเงื่อนไขมากมาย ให้เจียงผิงอันท้าทายอัจฉริยะสูงสุดจากขุมกำลังหลักต่าง ๆ ของเผ่ามนุษย์ ไม่ก็หาผลอัสนีโกลาหลมาให้
แต่เกินคาด ปรากฏว่าเจียงผิงอันปลดคำสาป ฟื้นความเข้าใจต่อกฎเกณฑ์ได้
ยิ่งกว่านั้น เจียงผิงอันยังจะได้เป็นเจ้านิกายเทวมารอยู่แล้ว มูลค่าของเจียงผิงอันจึงยิ่งถีบตัวสูง
เหลยจั้งถีบโต๊ะตรงหน้าตนคว ่า ชี้หน้าด่าฉางซุนผิงเจิ้นอย่างไม่สนภาพลักษณ์
“พวกเจ้าสารเลวตระกูลฉางซุนไร้ยางอายกันนัก ว่าจ้างมือสังหารมากมายมาฆ่าหลานเขยข้า เรื่องนี้ไม่จบแน่!”
ปวงชน “…”
เจ้าเฒ่านี่ไร้ยางอายสิ้นดี
ไฉนก่อนหน้านี้ไม่เห็นประคบประหงมเจียงผิงอันเช่นนี้เลย
ประมุขแดนศักดิ์สิทธิ์เสินหุนรีบเหินออกไป อยากรู้นักว่าเกิดอะไรขึ้น ทำไมพวกเขาแดนศักดิ์สิทธิ์เสินหุนจึงเข้ามาเกี่ยวข้องกับเขาด้วย
เมิ่งจิงมาถึงตีนเขาจักรพรรดิ และเห็นร่างที่นางถวิลหาพบในทันที
พริบตานั้น นางโถมตัวเข้าสู่อ้อมแขนของชายผู้นั้น ทิ้งน ้าหนักแขวนบนตัวเขา ถูศีรษะกับแขนของเจียงผิงอันราวลูกแมวน้อยออดอ้อน
“เจ้าท่อนไม้~”
เจียงผิงอันรับน ้าหนักตัวเมิ่งจิง สัมผัสได้ชัดว่าเมิ่งจิงโตเป็นผู้ใหญ่เต็มตัวแล้ว
นางสวมชุดผู้ฝึกยุทธ์สีดำรัดรูป ขับเน้นส่วนโค้งเว้าอันสมบูรณ์แบบ เอวคอดเช่นกิ่งหลิว ไหล่มนดุจผ่านกา
