ยิ่งกว่ายอดสมบัติอีกนะ!”
เปรี้ยง!
ผู้อาวุโสห้าถีบซูเหยียนกระเด็นปลิว คลับคล้ายกลายเป็นดวงดาวหายลับฟ้าไป
ผู้อาวุโสไม่สนใจว่าซูเหยียนจะกระเด็นหายไปไหน เขาเดินเข้ามาคว้าแขนเจียงผิงอันยิ้ม ๆ
“สหายเต๋าเจียง ตาเฒ่าผู้นี้ไร้ความสามารถ แต่มีลื่อสาวอยู่นางหนึ่ง อายุยี่สิบแปดปี บรรลุขอบเขตวิญญาณแรกก าเนิดแล้ว และชื่นชมเจ้ามาแสนนาน…”
เจียงผิงอันมิได้อยากเป็นแขก แต่ตาเฒ่าเหล่านี้ยื้อยุดให้เขาไปมิอาจหนีพ้นได้เลย
ส าหรับซากปีศาจต้นหลิวขาวนั้น ผู้อาวุโสทั้งหลายหาสนใจไม่ไม่ว่าสิ่งนี้จะมีมูลค่าเพียงใด มีหรือจะล ้าค่าสู้เจ้านิกายเทวมาร?
คนทั้งหลายทะยานผ่านสุญตา พาเจียงผิงอันมายังโถงหลักของแดนศักดิ์สิทธิ์เสินหุนเพื่อรับรองแขก
“ใครก็ได้ เตรียมงานเลี้ยงระดับหรูที่สุดมา!”
ผู้อาวุโสทั้งหลายรินสุราฉลองด้วยตนเอง หญิงงามมากมายรายล้อม ส ารับอาหารและผลไม้เลิศล ้าหอมกรุ่น
มิอาจทราบว่านี่เป็นสุราอะไร แต่หลังจิบเพียงหน พลังวิญญาณของเขากลับเพิ่มพูนจนสังเกตได้ ท าให้เจียงผิงอันตกตะลึง
เดิมที่ เจียงผิงอันยังโกรธผู้ฝึกตนที่ปล้นเขาอยู่นิดหน่อย แต่เห็นได้ชัดว่าผู้อาวุโสเหล่านี้สุดแสนสุภาพต่อเขา จึงละอายเกินจะมีโทสะต่อไป
ผู้อาวุโสเหล่านี้เป็นผู้อาวุโสจากขุมก าลังสูงสุดของเผ่ามนุษย์ มีสถานะโดดเด่น การที่พวกเขามาร่วมเสสรวลดื่มกินด้วยกันที่นี่นับว่าเป็นการไว้หน้ากันโดยแท้จริง
แน่นอน เจียงผิงอันก็รู้ว่าเหตุใดพวกเขาจึงสุภาพ
