ขณะที่นางเงื้อมือขึ้นจะตบ เฉียนฮวั่นโหรวก็คืนลักษณ์ดั้งเดิม
มือของจี้เฟยหวดโดนเพียงอากาศ ตามองเฉียนฮวั่นโหรวอย่างไม่อยากเชื่อ
“จ… เจ้า…”
“ไสหัวไป”
เฉียนฮวั่นโหรวกล่าวเสียงเรียบ
แม้ขอบเขตของนางจะถดถอย อ านาจของนางก็ยังท าให้จี้เฟยไม่กล้าขยับ
เฉียนฮวั่นโหรวลือลั่นทั่วโลกหล้ามานานปี ศึกที่ท าให้นางโด่งดังที่สุดคือที่ทะเลบูรพา ยามสามดวงดาวถูกนางเหวี่ยงลงจากจักรวาล
จี้เฟยลดมือลง มองเจียงผิงอันด้วยสายตาเปี่ยมความเคืองแค้น
“มิน่าเจ้าจึงตาสูงนัก มิหวั่นไหวแม้อยู่ต่อหน้าข้าผู้นี้ ที่แท้เจ้าก็มีหญิงงามล ้าเลิศเช่นนี้ให้เล่นด้วยทุกวันคืน”
“ระวังค าพูดด้วย ข้ากับผู้อาวุโสไม่มีอะไรกัน” เจียงผิงอันกล่าว
“จ้า ข้าเข้าใจ”
จี้เฟยท าหน้าเหมือนข้าจะเหยียบความลับนี้ไว้
“ครั้งนี้ข้ามาบอกเจ้าว่า อย่าเผยตัวตนแท้จริงให้พวกตระกูลอู๋รู้”
ยามเจียงผิงอันขึ้นเป็นเจ้านิกายอย่างเป็นทางการ จี้เฟยก็จะมีทรัพยากรใช้ นางจึงไม่ต้องการอุบัติเหตุใด ๆ
เจียงผิงอันกล่าวเบา ๆ “ตัวตนของข้าไม่ส าคัญต่อพวกเขาหรอกยามผลประโยชน์มากพอ ข้าจะเป็นเจียงผิงอันหรืออู๋เหลี่ยงก็ได้”
“ก็จริง”
จี้เฟยผ่อนคลายลง เจียงผิงอันในขณะนี้ส าคัญต่อนิกายเทวมารอย่างยิ่ง ต่อให้ต้องเผชิญหน้าตระกูลอู๋ ก็จะไม่เกิดผลกระทบมากมายอะไร
จี้เฟยพินิจเฉียนฮวั่นโหรวอย่างลึกล ้า ก่อนจะหันกายเดินออกไปขณะพึมพ าว่า “ที่แท้เด็กนี่ก็ชอบผู้หญิงสายเย็นชา ยามเล่นด้วยแล้วรู้สึ
