ทำผิดซ้ำอีก”
หากเวินหมินฆ่าเวินโจวจริง ๆ เขาจะยอมตายเพื่อไถ่โทษ
เวินหมินเห็นน้ำตาของพ่อ ในที่สุดก็เลือกที่จะซื่อสัตย์ ก่อนเอ่ยเสียงเบา “คุณอาเป็นเพื่อนของแม่ฉัน… เขาสอนฉันเรื่องอาคมนี้และมอบยันต์สงบสุขแก่ฉันด้วย เขาบอกฉันว่าหากทำสำเร็จ เวินโจวก็จะตายโดยที่ไม่รู้สึกเจ็บปวด…”
เวินหย่งโกรธมาก “ฉันกับแม่ของแกมีความสัมพันธ์ลึกซึ้ง แต่แกกลับไปเชื่อคำพูดของคนที่เรียกตัวเองว่าอาที่เป็นเพื่อนแม่เนี่ยนะ?”
เวินโจวไม่สามารถยอมรับได้ และน้ำเสียงของเขาก็ฟังดูเศร้าเล็กน้อย “ทั้งที่พี่จะฆ่าผม แต่กลัวผมเจ็บปวดเนี่ยนะ ผมควรขอบคุณไหมเนี่ย…”
“ไม่…” เวินหมินรู้สึกไม่พอใจอย่างมาก และถึงเขาจะเกลียดคุณพ่อเวิน แต่ก็ยังมีความรู้สึกดี ๆ กับลูกพี่ลูกน้องที่เติบโตมาด้วยกัน
เฝ่ยไป๋ลู่กล่าวว่า “ถึงแม้คุณจะวางค่ายกลอาคมและฆ่าเวินโจวได้สำเร็จ แต่คุณก็คงมีชีวิตอยู่ได้ไม่เกินห้าปี เพราะวิชาต้องสาปนี้กลืนกินพลังชีวิตคุณไปมาก อาโหยวอะไรนั่นไม่ได้บอกคุณเรื่องนี้เหรอคะ ดูสิ คุณเริ่มแก่แล้ว”
ปราณวิญญาณเป็นสิ่งที่หายากในโลกนี้ และการกระตุ้นให้ปราณก่อร่างนั้นจำเป็นต้องมีสิ่งอื่นที่สามารถทดแทนพลังทางจิตวิญญาณได้ เช่น พลังชีวิต อายุขัย และบุญกุศล
ค่ายกลนิทราสังหารถือเป็นวิชาไสยเวทประเภทหนึ่ง ซึ่งหากใช้งานจะส่งผลกระทบต่อทั้งสองฝ่าย
“ว่ายังไงนะ?” คนที่ตกใจหนักสุดไม่ใช่เวินหมิน แต่เป็นเวินโจว
เขามองด้วยความไม่เชื่อ ก่อนจะสังเกต
