เจียงผิงอันกล่ำวกับหลี่อี้เตำ “นำทำงสิ”
หลี่อี้เตำลุกขึ้น ทะยำนสู่ถ้ำคูหำมำร มุมปำกยกยิ้มสูงขึ้นเรื่อย ๆ
“ไอ้โง่อวดดี อีกเดี๋ยวก็รู ้กันว่ำควำมเสียใจเป็ นเช่นไร”
แผนนี้องค์ชำยสี่และหลี่เฮ่อร่วมกันคิด ให้นำเจียงผิงอันไปสู่ถ้ำ คูหำมำร ให้เขำถูกจิตมำรเข้ำแทรก ร่วงหล่นสู่วิถีมำร
แผนกำรเช่นนี้เห็นได้ทั่วไป ทีแรกหลี่อี้เตำไร ้ควำมหวัง แต่ไม่คิด ว่ำอีกฝ่ำยจะตอบตกลงโง่ ๆ เช่นนี้
เจียงผิงอันทะยำนตำมมำ
อวิ๋นหวงกระทืบเท้ำอย่ำงหงุดหงิด นำงล่ะอยำกตีเจ้ำคนผู้นี้นัก เหตุใดจึงแสนดื้อดึง? มิน่ำเล่ำ เมิ่งจิงจึงเรียกเขำเป็ นเจ้ำท่อนไม้ตลอด
เพื่อป้ องกันมิให้เกิดอุบัติเหตุใดกับเจียงผิงอัน อวิ๋นหวงรีบทะยำน ตำมไป
ก่อนถึงถ้ำคูหำมำร เจียงผิงอันก็สัมผัสได้ถึงปรำณอันมืดมิดสำย หนึ่ง
